เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อ "ตามที่ท่านกำหนดไว้ คนเหล่านี้ล้วนมีประสบการณ์จริงจากการรบ ไม่ใช่พวกนั่งโต๊ะอยู่ในกองบัญชาการด้านหลัง แต่ว่า... ท่านจาง ผมต้องเปิดใจพูดตรง ๆ ว่ามีเพียงโรงเรียนทหารกับครูฝึกนั้นไม่พอ"
จางเสวี่ยหมิงโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย "พูดมา"
"กองทัพสมัยใหม่หนึ่งกอง เบื้องหลังต้องมีระบบอุตสาหกรรมและระบบเศรษฐกิจที่สมบูรณ์ค้ำจุน หากไม่มีโรงงานเหล็ก ท่านก็ผลิตกระสุนกับลำกล้องปืนไม่ได้ หากไม่มีโรงงานเคมี ท่านก็ผลิตดินปืนและระเบิดไม่ได้ หากไม่มีโรงไฟฟ้าและโรงงานเครื่องจักร โรงงานอาวุธของท่านก็ทำได้เพียงซ่อมแซมด้วยมือ เช่นเดียวกัน หากไม่มีรายได้จากภาษีที่มั่นคงและการค้า ท่านก็ไม่สามารถจ่ายเบี้ยเลี้ยงทหารได้ด้วยซ้ำ"
เขาชี้ปลายนิ้วลงบนโต๊ะ "ดังนั้น นอกจากการสถาปนามหาวิทยาลัยทหารแล้ว ท่านต้องพัฒนาอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจไปพร้อมกัน ในด้านเศรษฐกิจ ผมแนะนำให้ท่านหาคนที่เชี่ยวชาญจริง ๆ มาดูแล คนที่เข้าใจการเงิน การค้า และการวางแผนอุตสาหกรรม ผมถนัดแค่การรบและการฝึกทหาร ด้านนี้ช่วยท่านได้ไม่มาก"
จางเสวี่ยหมิงฟังจบ ไม่เพียงแต่ไม่มีสีหน้าเย็นชาราวกับถูกสาดน้ำเย็น กลับมีแววชื่นชม "ไอเตอเซิน นายพูดถูกต้อง ในด้านเศรษฐกิจ ข้ามีคนในใจแล้ว ถึงเวลานั้นข้าจะให้เขาสนับสนุนงานของนายอย่างเต็มที่ นายเพิ่งมาถึงตะวันออกเฉียงเหนือ ไปเดินดูรอบ ๆ ก่อนก็ได้ ศึกษาสภาพการกระจายทรัพยากรและพื้นฐานอุตสาหกรรมของที่นี่ แล้วค่อยวางแผนพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างละเอียดตามสภาพจริง ต้องการอุปกรณ์อะไร เทคโนโลยีอะไร สั่งซื้อจากแผ่นดินเยอรมันได้โดยตรง"