จางจั๋วหลินหัวเราะเสียงดัง ส่งโทรเลขให้ทังอวี้หลิน แล้วกล่าวเสียงดังว่า "พวกคุณดูเองสิ! เจียงเซียนหยุนนำกองพลผสมที่หนึ่งไปสู้แตกหักกับทหารกบฏที่เมืองซวง รบเพียงหนึ่งก็ตัดหัวว่านฟู่หลิน ยึดอาวุธยุทโธปกรณ์และเสบียงได้จำนวนมาก! ตอนนี้กองพลผสมที่หนึ่งเข้าประจำการที่ฮาร์บินแล้ว ควบคุมเส้นทางคมนาคมหลักทั่วทั้งมณฑลเฮย์หลงเจียง! กองทัพหกหมื่นของว่านฟู่หลิน ถูกตีแตกพ่ายไปแล้ว!"
ทังอวี้หลินรับโทรเลขมา เบิกตากว้างอ่านหนึ่งรอบ แล้วอ่านอีกครั้ง ปากพลางอุทานอย่างไม่อยากเชื่อเป็นชุด "โอ้ยแม่เจ้า! กองพลผสมที่หนึ่งเก่งขนาดนี้เลยหรือ? กองกำลังหกหมื่นของว่านฟู่หลิน ถูกจัดการจบแค่นี้เลยหรือ? กองพลหนึ่งตีกองทัพหนึ่งแตก? นี่... นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!"
จางจั๋วเซียงก็ยื่นหน้าเข้ามาดูโทรเลขด้วย พยักหน้าแล้วพูดอย่างซาบซึ้งใจ "นายพลใหญ่ นี่คือเรื่องจริง! จริงแท้แน่นอน! ไม่คิดเลยว่ากองพลผสมที่หนึ่งจะได้ชัยชนะในการรบครั้งแรก แล้วยังได้ชื่อเสียงเกรียงไกรขนาดนี้! นี่มันสร้างเกียรติให้กองทัพตะวันออกเฉียงเหนือของเราจริง ๆ!"
จางเสวี่ยเหลียงยืนอยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน อดถามไม่ได้ "พวกคุณดูไม่ผิดแน่หรือ? กองทัพที่แปดใต้บังคับบัญชาของว่านฟู่หลิน เคยผ่านศึกหนักมาหลายครั้งที่เป้ยเหอ ความสามารถในการรบไม่ถือว่าอ่อนแอ กลับแตกพ่ายได้ง่ายดายขนาดนี้ ถูกกองทัพใหม่ที่ตั้งมาไม่ถึงปีตีแตกหรือ?"