จางถิงซูรับเอกสารมา เปิดผนึกซอง ดึงกระดาษด้านในออก แล้วกวาดตาอ่านอย่างรวดเร็ว
ตอนแรกสีหน้าของเขายังสงบนิ่งอยู่ แต่เมื่อเห็นข้อมูลสำคัญบรรทัดหนึ่งในเอกสาร รูม่านตาก็เบิกกว้างขึ้นฉับพลัน เขาผุดลุกขึ้นยืนราวกับถูกไฟฟ้าช็อต แล้วโพล่งออกมาว่า “ซีชิง! อำเภออานต้าในเฮย์หลงเจียงนี่... ขุดพบแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่จริง ๆ เหรอ?”
หานกวงตี้ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นปฏิกิริยาของเขา ความอยากรู้อยากเห็นก็พลันถูกกระตุ้น รีบรับเอกสารจากมือเขามาอ่านอย่างละเอียด
ครู่ต่อมา เขาตบต้นขาตัวเองฉาดใหญ่ ใบหน้าเปี่ยมด้วยความตื่นเต้น ก่อนตะโกนเสียงดังว่า “ปริมาณสำรองมีถึงหนึ่งพันล้านตัน! สวรรค์เอ๋ย! ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเรารุ่งแล้ว! คราวนี้รุ่งจริง ๆ! มีปิโตรเลียมมากขนาดนี้ อย่าว่าแต่ขับรถแทรกเตอร์เลย ต่อให้ขับเครื่องบินหรือรถถังก็ยังเหลือเฟือ!”
ตรงกันข้ามกับความตื่นเต้นของทั้งสองคน อู๋ไท่สวินนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ถึงกับยกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างสบายอารมณ์
ในฐานะผู้รับผิดชอบสำนักข่าวกรอง เขาติดตามความคืบหน้าการสำรวจแหล่งน้ำมันในอำเภออานต้าอย่างใกล้ชิด และได้รับรายงานข่าวกรองอย่างละเอียดมาตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว
ดังนั้น ขณะที่จางถิงซูกับหานกวงตี้ยังคงตกตะลึง เขาก็เริ่มครุ่นคิดถึงปัญหาที่ลึกซึ้งกว่านั้นแล้ว
เขาวางถ้วยชาลง สีหน้าหนักใจขึ้นเล็กน้อย ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า “ซีชิง ข่าวเรื่องปิโตรเลียม... เกรงว่าจะปิดไว้ไม่อยู่แล้ว”
บรรยากาศในห้องประชุมพลันเคร่งขรึมขึ้นทันที
จางถิงซูกับหานกวงตี้เองก็หุบยิ้ม ตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหา