จางเสวี่ยหมิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอิ่มใจ
แม้เขาจะรู้มานานแล้วว่าใต้แอ่งซงเหลียวซ่อนแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่อยู่ แต่เมื่อข่าวนี้ได้รับการพิสูจน์ยืนยันจริง ๆ ในใจเขาก็ยังคงเอ่อล้นด้วยความตื่นเต้นและความพึงพอใจที่ยากจะบรรยาย
นี่ไม่ได้หมายถึงแค่การพัฒนาอุตสาหกรรมของตะวันออกเฉียงเหนือจะมีพลังงานรองรับอย่างเพียงพอเท่านั้น แต่ยังหมายความว่าชิ้นส่วนสำคัญที่สุดในพิมพ์เขียวยุทธศาสตร์ทั้งหมดที่เขาวางไว้ในตะวันออกเฉียงเหนือ ในที่สุดก็เข้าที่แล้ว
เขาลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง มองท้องฟ้าสีครามนอกหน้าต่าง แล้วถอนหายใจยาว: “เอ็ดสัน นี่เป็นข่าวดีจริง ๆ ไม่ว่าสำหรับจีนหรือสำหรับเยอรมนี นี่ก็เป็นข่าวดีทั้งคู่”
เอ็ดสันเดินมายืนเคียงข้างเขา น้ำเสียงยังคงเจือความตื่นเต้นที่ยังไม่จางหาย: “โพลคาให้คนคำนวณคร่าว ๆ แล้ว ตามแผนขุดเจาะปัจจุบัน ผลผลิตปิโตรเลียมของอำเภออานต้าปีนี้รับรองว่าทะลุหนึ่งล้านตันแน่นอน เมื่อจำนวนหลุมเจาะเพิ่มขึ้นและเทคนิคการขุดพัฒนาขึ้น ผลผลิตก็จะเพิ่มขึ้นทุกปี คาดว่าหลังแผนอุตสาหกรรมห้าปีฉบับแรกสิ้นสุดลง ผลผลิตน้ำมันต่อปีของอำเภออานต้าจะทะลุสิบล้านตันได้!”
จางเสวี่ยหมิงหันกายกลับมา ในดวงตาฉายประกายลึกล้ำ: “สิบล้านตัน...... เพียงพอแล้ว มีปิโตรเลียมสิบล้านตันนี้ บวกกับถ่านหินของฟูซุ่นและเปินซี แร่เหล็กของอานซาน และธัญพืชของเฮย์หลงเจียง การพัฒนาอุตสาหกรรมของตะวันออกเฉียงเหนือก็ไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว เหล็กกล้า เคมี เครื่องจักร ไฟฟ้า คมนาคม...... ภาคอุตสาหกรรมทุกแขนงจะได้รับพลังงานอย่างเพียงพอ พวกเราปล่อยมือปล่อยเท้าลงมือทำการใหญ่ได้เต็มที่แล้ว”