....
จำได้ว่าเป็นเช้าที่มีแดดจ้า
สวีเชว่ตื่นขึ้นมาแล้วก็รู้สึกตัวตื่น
ตื่นขึ้นมาพร้อมกับลำดับภัยพิบัติ
ลำดับภัยพิบัติใหม่เอี่ยม
ลำดับภัยพิบัติ 101 ——[ทิ้งฟ้า]
ทิ้งฟ้าสี่แขนสองหน้า มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นภัยพิบัติ
โชคดีที่เขาผูกติดกับระบบด้วย
ระบบสุ่มเสี่ยงเสี่ยงโชค
เสี่ยงหนึ่งครั้งหนึ่งหมื่นหยวน ได้ของสามประเภท
สกิล คุณสมบัติ ทรัพยากร
นอกจากนี้ระบบยังแสดงแผงข้อมูลส่วนตัวของเขาได้ด้วย
[ชื่อ: สวีเชว่]
[เพศ: ชาย]
[อายุ: 18]
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (ภัยพิบัติ)]
[ระดับ: ขั้น 1]
[ลำดับ: ทิ้งฟ้า]
[ทิ้งฟ้า: เทพทิ้งฟ้าดำสี่แขน ผู้ครองพลังแห่งการฟันและเปลวไฟ เทพทิ้งฟ้าเพลิงสองหน้า ผู้ครองพลังแห่งการพิพากษาและอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์]
[ประสิทธิภาพการใช้พลังปราณ: 87%]
[พลังปราณรวม: 109%]
[ความแข็งแกร่งร่างกาย: 113%]
[สกิลที่สุ่มได้ตอนนี้: ฟื้นฟูเร็วเหนือมนุษย์ (สีทอง)]
[ไอเทมที่สุ่มได้ตอนนี้: การ์ดสกิลซ่อนเร้น×1 (สีทอง) การ์ดสัมผัสภัยพิบัติ×1 (สีม่วง) แหวนเก็บของ×1 (สีม่วง) กางเกงในเส้นใยน้ำแข็ง×12 (สีขาว) วิญญาณหิน×9 (สีน้ำเงิน) คทาเรียกสายฟ้า×1 (สีม่วง)....]
เขาพึ่งพาการ์ดสกิลซ่อนเร้นสีทองนี่แหละ ถึงได้ซ่อนแขนสองข้างที่เกินมาไว้ได้
เพียงแต่การ์ดสกิลนี้ใช้แล้วหมด ไม่มีใช้ซ้ำ
ตอนนี้เขาใช้ไปหนึ่งใบ เหลืออีกหนึ่งใบ
สองหน้ากับสี่แขนเป็นความสามารถคนละอย่าง การ์ดหนึ่งใบจึงซ่อนได้แค่อย่างเดียว
เขาซ่อนสี่แขนไป ส่วนใบหน้าที่อยู่กลางอก....
ใช้เสื้อผ้าปิดก็พอ
ไม่จำเป็นต้องเสียการ์ดสกิลสีทองอีกใบ
"การต่อสู้ครั้งนี้ค่อนข้างง่าย ไม่ต้องใช้ร่างจริงเลย"
สวีเชว่นั่งอยู่ข้าง ๆ
มองดูชิ้นศพบนพื้น
สุดท้ายตัดสินใจไม่เก็บไว้แม้แต่ชิ้นเดียว ใช้วิชาฟันทั้งหมดให้เป็นผุยผง
ทำทุกอย่างเสร็จ
เขาก็เงียบ ๆ คว้าโทรศัพท์มือถือออกมาโทรแจ้งตำรวจ
โลกนี้ได้รับผลกระทบจากหมอกพิษ อาวุธนิวเคลียร์และกล้องวงจรปิดใช้ไม่ได้ แต่ระบบสื่อสารยังใช้ได้ คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าไม่ได้รับผลกระทบ
"ฮัลโหล ครับ คุณตำรวจ ผมจะแจ้งความ ชุมชนหนานไถ ตึก 3 ยูนิต 2 ชั้น 5 ผมเจอเลือดที่นี่.... คุณรีบมาได้ไหมครับ ผมกลัว...."
วางสาย
สวีเชว่หัวเราะเบา ๆ
"รีบมาเถอะ รีบมาเอาตังค์มาให้ฉัน ฉันกลัวที่สุดคือไม่มีตังค์นะ ลำดับภัยพิบัติ 063 [กุหลาบ] ตำรวจน่าจะให้ฉันสักแปดถึงหมื่นหยวนมั้ง"
อันดับของลำดับไม่เกี่ยวกับความแข็งแกร่ง แต่เกี่ยวกับเวลาที่ปรากฏ ผู้ที่ปรากฏก่อนอันดับสูงกว่า
ลำดับแบ่งเป็นลำดับผู้ถูกเลือกและลำดับภัยพิบัติ
ลำดับผู้ถูกเลือกจนถึงตอนนี้มี 121 คนแล้ว
ส่วนลำดับภัยพิบัติมีแค่ร้อยเดียว และไม่เคยเปลี่ยนมาร้อยปีแล้ว ลำดับ[ทิ้งฟ้า]ของสวีเชว่คือลำดับภัยพิบัติเดียวที่เพิ่มขึ้นมาในรอบร้อยปีนี้
ส่วนที่ว่าทำไมภัยพิบัติอื่นถึงรู้....
เพราะที่มากับหมอกพิษยังมีแท่นหินแห่งการตื่นรู้
แท่นหินตั้งอยู่บนยอดเขาจอมพลแห่งโลก
ผู้ถูกเลือกหรือภัยพิบัติทุกคนสามารถสื่อสารกับแท่นหินแห่งการตื่นรู้ รับรู้ลำดับทั้งหมดในโลก และดูจำนวนของผู้ครอบครองลำดับปัจจุบันได้
สิ่งที่สวีเชว่ปวดหัวที่สุดตอนนี้ก็คือ จะทำยังไงให้ตัวเองมีตัวตนที่ใช้ความสามารถลำดับได้อย่างถูกกฎหมาย
ทางการนับจำนวนผู้ถูกเลือกฝั่งมนุษย์ทุกปีอย่างเข้มงวดมาก ถ้ามีผู้ใช้ลำดับที่ไม่อยู่ในรายการ จะจัดการเป็นภัยพิบัติทั้งหมด
ตัวอย่างเช่น ลำดับผู้ถูกเลือก 010 ——[นักพรต] แท่นหินแห่งการตื่นรู้แสดงว่า[นักพรต]มีแค่สองคน ถ้าสวีเชว่ดันทึ้งว่าตัวเองเป็นนักพรต
บนโลกก็จะมี[นักพรต]สามคน ในนั้นต้องมีปลอมหนึ่งคน ใครปลอมก็เห็นชัด ๆ น่ะสิ
ตอนที่เขากำลังคิด
หน่วยงานทางการมาถึงแล้ว
แต่ที่มาไม่ใช่ตำรวจ แต่เป็นผู้ถูกเลือกของกรมจัดการหลากหลาย
กรมจัดการหลากหลาย อ้างว่าจัดการได้ทุกอย่าง
....
"ชื่อ"
"สวีเชว่"
"อายุ"
"สิบแปด"
"ฉันถามอายุ"
"ฉันก็ตอบอายุไง"
"......"
ในห้องสอบสวนของกรมจัดการหลากหลาย ผู้ถูกเลือกไป๋ลี่โจวมองสวีเชว่ที่สูงเมตรเก้า แล้วก็เงียบไป
เขาจัดเรียงเอกสาร แล้วพูด: "เอาล่ะ เล่าให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม ว่าตอนนั้นเห็นอะไร เช่นในห้องยังมีใครอีกไหม หรือมีอะไรที่ต่างจากตอนที่พวกเรามาถึง"
"ที่ต่าง...."
สวีเชว่ขมวดคิ้วคิด
"ไม่มี ตอนที่ผมผลักประตูเข้าไปก็เห็นเลือดเต็มห้อง ไม่เห็นคนอื่น เลยรีบปิดประตูแล้วโทรหาตำรวจทันที"
เห็นท่าทางเขาไม่เหมือนโกหก
ไป๋ลี่โจวก็เปลี่ยนคำถาม: "แล้วเธอทำอาชีพอะไร ทำไมถึงไปอยู่ที่ชุมชนหนานไถ เธอมีความสัมพันธ์อะไรกับผู้ตาย?"
"ความสัมพันธ์ลูกจ้างนับไหม?"
สวีเชว่หันหลัง เอามือไขว้หลังชี้ไปที่ตัวหนังสือสีขาวบนไหล่ 'ช่างซ่อมเก่งที่สุดบริษัทประปาพี่น้องมาริโอ้'
"ผมก็แค่ช่างซ่อมท่อน้ำ ลิซ่าเธอบอกว่าท่อน้ำที่บ้านเธอรั่วพรึ่ด อยากให้ผมไปซ่อมให้"
"เรานัดกันวันนี้ แต่พอวันนี้ผมไปดู....ก็เป็นแบบนี้ มีแต่เลือด ไม่เห็นเงาคนเลย"
"ผู้ถูกเลือกพี่ครับ เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม"
ไป๋ลี่โจวหน้าดำ: "ฉันเพิ่ง 25 เรียกพี่เถอะ อย่าเรียกอาฟังแล้วไม่สบายหู"
"ได้ครับอาผมไม่มีปัญหาลุง"
ไป๋ลี่โจว: "......"
"คำถามสุดท้าย บริษัทเธอรู้เรื่องที่เธอรับงานนอกไหม?"
"ไม่รู้ งานนอกแบบนี้บริษัทจะยอมได้ยังไง ผมทำแบบลับ ๆ ไม่งั้นยังต้องแบ่งให้บริษัทอีก" สวีเชว่ตอบโดยไม่ต้องคิด
"ดี ซื่อสัตย์จริง!"
ไป๋ลี่โจวพยักหน้าชื่นชม
"ฉันจะแจ้งหัวหน้าบริษัทเธอ ให้เขามารับตัว"
เขาท่าจะหยิบโทรศัพท์ออกมาโทร
"อย่าเลยครับท่าน! เดี๋ยวโดนหักเงิน!" สวีเชว่ตกใจทันที
และอาการตกใจของเขาก็อยู่ในสายตาของไป๋ลี่โจวหมด
ตอนนี้
มีสาวคนหนึ่งผลักประตูห้องสอบสวนเข้ามา
เธอถือเอกสารตั้งหนึ่ง
ข้างบนบันทึกประวัติชีวิตของสวีเชว่
ไป๋ลี่โจวรับมาถือดู
เด็กดีสามอย่าง ชอบผู้หญิง ชอบเล่น ขี้เกียจกิน
พ่อแม่ตายทั้งคู่ มือมีเงินประกันถูกกฎหมายก้อนหนึ่ง แต่เมื่อเดือนก่อนถอนออกจากธนาคารหมด แล้วเริ่มขยันทำมาหากิน หาเงินสุดชีวิต
แค่เดือนเดียวก็ได้ตำแหน่งช่างซ่อมเก่งที่สุด
ช่างเป็นแม่แบบการพลิกชีวิตของพระเอกมาตรฐานจริง ๆ....
ไป๋ลี่โจวพยักหน้าเล็กน้อย
"เธอยังเป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมต้าชางที่ 3 ใช่ไหม อีกสองเดือนพวกเธอก็จะได้ตื่นรู้ลำดับพร้อมกันแล้ว อย่าเพิ่งกังวล ทำใจสบาย ๆ"
"อีกอย่าง เธอฆ่าภัยพิบัติขั้น 1 ตัวหนึ่ง กรมจัดการหลากหลายจะให้รางวัลสามหมื่นหยวน สู้ ๆ ต่อไป สังคมต้องการเธอ"
สวีเชว่ตกใจเล็กน้อย
"ฆ่า? ภัยพิบัติ? หมายความว่ายังไง?"
ภายนอกดูซื่อบริสุทธิ์ แต่ในใจด่าไป๋ลี่โจวไปถึงรุ่นที่สิบแปด
บ้าเอ๊ย หลอกฉัน!
เกือบหลุดปากไปว่า 'เป็นหน้าที่อยู่แล้ว'!
ไป๋ลี่โจวเพ่งมองการเปลี่ยนสีหน้าของสวีเชว่
ไม่พบว่ามีอะไรผิดปกติ
ก็เลยตบไหล่เขา
หัวเราะแล้วพูด: "ไม่มีอะไร พูดผิด พูดผิด ไม่ใช่ฆ่า แต่เป็นการแจ้งเรื่องภัยพิบัติได้ทันท่วงที กรมจัดการหลากหลายจะให้รางวัลสามหมื่นหยวน"
"แบบนี้นี่เอง..." สวีเชว่ถึงได้โล่งอก "ที่บ้านของคุณลิซ่ามีเลือดก็เพราะภัยพิบัติหรือครับ คุณลิซ่าไม่เป็นอะไรใช่ไหม"
"ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง"
ไป๋ลี่โจวหลีกทาง
"บันทึกคำให้การเสร็จแล้ว เธอกลับได้เลย เรื่องต่อไปให้พวกเรามืออาชีพจัดการ แล้วกลับไปพักผ่อนดี ๆ"
"ได้เลย..."
....
....