คนเราก็ช่างแปลกนัก ถ้าฝูเจินเถิงเป็นผู้ชายแท้ ๆ ด้วยสภาพที่สวี่เยียนซางเพิ่งเจ็บช้ำจากความรักมา ตอนนี้เธอคงไม่มีอารมณ์สนใจเขาแม้แต่น้อย
แต่พอรู้ว่าเขาเป็นพวกเดียวกัน ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิม
ผู้หญิงมักชื่นชมคนเพศเดียวกันได้มากกว่า
พอรู้ว่าเขาเป็นเกย์ บรรยากาศเย็นชาเฉียบคมรอบตัวเขากลับกลายเป็นเสน่ห์ชวนหลงใหล ทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังปลื้มไอดอล
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังทุ่มเทให้ไป๋หล่างได้มากมายโดยไม่ลังเล แค่คิดก็ชวนให้ใจเต้นแล้ว
ถ้าเกย์คนหนึ่งมีนิสัยเย็นชา หน้าตาหล่อเหลาแลดูสูงศักดิ์ แถมยังคลั่งรักอย่างไม่ต้องสงสัย แบบนี้ใครจะต้านทานไหว
ฝูเจินเถิงไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ สวี่เยียนซางถึงมองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ เขาเหลือบมองสมุดบนตักเธอ เห็นว่าข้างในจดบันทึกประสบการณ์การทำงานไว้แน่นขนัด ทั้งยังมีบทวิเคราะห์ธุรกิจอีกหลายอย่าง
เขาแปลกใจเล็กน้อย ก่อนถามเสียงเข้มว่า “เริ่มทำงานขายเองแล้วเหรอ?”
สวี่เยียนซางยิ้มอย่างภาคภูมิใจแล้วพยักหน้า “ก่อนหน้านี้ฉันยังอยู่ในช่วงฝึกงาน ช่วยหัวหน้าทีมคุยจนได้คำสั่งซื้อเล็ก ๆ มาออเดอร์หนึ่ง หัวหน้าทีมก็เลยอนุมัติคำขอเปลี่ยนเป็นพนักงานประจำก่อนกำหนดให้ฉัน”
ตอนนี้เธอมีลูกค้าอยู่ในมือจำนวนหนึ่งแล้ว อีกไม่นานก็คงปิดการขายได้
เธอมีประสบการณ์ในสายงานนี้มาก เชื่อว่าตัวเองจะใช้หนี้เขาได้หมดในไม่ช้า
ฝูเจินเถิงเหลือบมองโลโก้บนปกสมุด แล้วถามว่า “บริษัทเภสัชกรรมเถิงฮุยเหรอ?”