ผู้ช่วยหวงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรายงานว่า “คุณจางคุนไม่ยอมรับว่าการที่คุณสวี่ไปปรากฏตัวที่ดวงตาแห่งวัยเลือนเกี่ยวข้องกับโจวรั่วถัง... อีกทั้งในที่เกิดเหตุก็ไม่พบหลักฐานว่าโจวรั่วถังกระทำผิดกฎหมายหรือก่ออาชญากรรมด้วยครับ”
พูดอีกอย่างก็คือ คงฉวยโอกาสนี้จัดการโจวรั่วถังไม่ได้แล้ว
แววตาของฝูเจินเถิงหม่นลงเล็กน้อย “ทางเฉียวจื้อเจี้ยนว่าอย่างไรบ้าง?”
ผู้ช่วยหวงตอบอย่างกระอักกระอ่วน “คุณเฉียวบอกว่าเขาพยายามเต็มที่แล้ว หวังว่าคุณจะเหลือทางรอดให้เขาสักทาง...”
ฝูเจินเถิงแค่นเสียงเย็นชา เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
เครือข่ายความสัมพันธ์ในเมืองเหนือซับซ้อน แตะนิดเดียวก็สะเทือนไปทั้งวงการ จะทำอะไรเกินเลยจริง ๆ ก็ไม่ง่าย
แต่พอนึกถึงภาพที่สวี่เยียนซางถูกย่ำยีในคืนนั้น ความโกรธไร้ที่มาก็พลุ่งขึ้นในใจเขา
ผู้ช่วยหวงไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ทว่ายังรายงานงานไม่เสร็จ จึงกล่าวเสียงสั่นเครือว่า “ยังมีอีกเรื่องครับ... เพื่อนสองคนของคุณสวี่ เมื่อวานอยู่ข้างนอกหมู่บ้านที่คุณพักตอนนี้ตลอด เหมือนกำลังจับตาดูอยู่...”
ฝูเจินเถิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “จับตาดู?”
“ครับ เฝ้าอยู่ทั้งวัน เพิ่งกลับไปตอนสามทุ่มกว่า”
ฝูเจินเถิงนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนเอ่ยว่า “ลองสังเกตการณ์ไปก่อน”
เพื่อนสองคนนั้นของเธอไม่ใช่พวกชอบฉวยโอกาสหรือเล่นไม่ซื่อ แถมยังมีน้ำใจต่อเพื่อนมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ประมาทไม่ได้
จังหวะนั้นเอง ไป๋หล่างโทรเข้ามา น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้า “เฮ้ยฝู ฉันมีเรื่องสนุก ๆ จะเล่าให้ฟัง ตระกูลโจวเพิ่งติดต่อฉันมา เสนอเงินสามล้านเพื่อซื้อคำให้การของฉัน”
ฝูเจินเถิงเลิกคิ้ว น้ำเสียงทุ้มต่ำ “นายตกลงแล้วหรือ?”
ไป๋หล่างหัวเราะลั่น “จะเป็นไปได้ยังไง! เราสองคนสนิทกันขนาดไหน ฉันเป็นคนเห็นแก่เงินหรือไง? แต่ฉันเสียหายไปตั้งเยอะเพราะนาย นายก็ควรชดเชยให้ฉันบ้างสิ?”