หน้าห้องส่วนตัวบนชั้นสอง โจวรั่วถังหยุดยืนอยู่ตรงประตู พลางกอดอกมองสวี่เยียนซาง ก่อนเชิดคางขึ้นเล็กน้อย “เข้าไปสิ”
สวี่เยียนซางรู้สึกแปลกใจ “คุณไม่เข้าไปด้วยเหรอ?”
โจวรั่วถังหัวเราะเยาะ มองเธอด้วยแววตารังเกียจ “สวี่เยียนซาง เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้ามายุ่งกับฉัน? ที่ฉันเรียกเธอมานี่ก็เพื่อให้โอกาสเธอ อย่ามาทำกร่างต่อหน้าฉันจะดีกว่า!”
พูดจบก็ผลักแผ่นหลังสวี่เยียนซางอย่างแรง เธอเสียหลัก พุ่งชนประตูห้องส่วนตัวที่แง้มอยู่ ก่อนร่างจะเซถลาเข้าไปด้านใน
โจวรั่วถังรีบปิดประตูทันที
เมื่อสวี่เยียนซางลุกขึ้นและคิดจะเปิดประตู ก็พบว่ามันถูกล็อกจากด้านนอกแล้ว!
แผ่นหลังของสวี่เยียนซางเย็นวาบ โจวรั่วถังคิดจะทำอะไรกันแน่?
ขณะเดียวกัน เธอได้ยินเสียงหัวเราะคลุมเครือชวนให้รู้สึกอึดอัดดังมาจากในห้อง พอหันไปมอง ก็เห็นชายหญิงหลายคนนั่งอยู่ในห้องคาราโอเกะขนาดเล็ก กำลังผลัดกันสูดผงสีขาวชนิดหนึ่ง!
คนเหล่านั้นสูดไปหัวเราะไป มีหญิงคนหนึ่งเงยหน้าขึ้นมาเห็นเธอ ก่อนจะยิ้มยั่วยวนและกวักมือเรียก “น้องสาวมาแล้วเหรอ? มานี่สิ มาอยู่เป็นเพื่อนพวกเราด้วยกัน!”
เสื้อผ้าบนตัวหญิงคนนั้นถูกถอดออกไปเกือบหมดแล้ว ชายสองคนข้างกายกำลังดมแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธอราวกับสุนัข
ห้องส่วนตัวนี้กว้างมาก นอกจากห้องคาราโอเกะเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้เธอที่สุดแล้ว ยังมีห้องอาหาร ห้องเล่นไพ่นกกระจอก และห้องพักผ่อนอีกด้วย สวี่เยียนซางมองเข้าไปด้านในแวบหนึ่ง พบว่าทุกห้องมีคนอยู่!
ทุกคนกำลังทำสิ่งเดียวกัน นั่นก็คือเสพยา!
ลมหายใจของสวี่เยียนซางพลันถี่กระชั้นขึ้น เธอเป็นเด็กเรียบร้อยก็จริง แต่ก็รู้ว่าคนติดยาและผู้หญิงที่คอยอยู่เป็นเพื่อนคนเสพยาเป็นอย่างไร!