เมื่อเห็นสวี่เยียนซางดื่มเหล้าถ้วยนั้นลงไปอย่างไม่หวั่นเกรงความตาย โจวมู่ชวนก็พลันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ราวกับมีบางสิ่งที่สำคัญมากกำลังค่อย ๆ ห่างไกลจากเขาไป
เขาแอบหัวเราะเยาะตัวเองที่คิดมากเกินไป สวี่เยียนซางแค่คนเดียวจะสำคัญอะไรนักหนา? อีกอย่าง เหล้าถ้วยนี้ก็ไม่ได้มีอะไรใหญ่โตสักหน่อย แค่โจวรั่วถังใส่น้ำสัจจะลงไปก่อนเท่านั้น
เขาแค่อยากถามให้รู้ชัดว่าคลิปวิดีโอสองคลิปนั้นมาจากไหน เพราะกลัวสวี่เยียนซางจะไม่พูดความจริง จึงยอมให้โจวรั่วถังใส่บางอย่างลงไปในเหล้า ไม่ได้คิดจะทำอะไรสวี่เยียนซางจริง ๆ
สวี่เยียนซางดื่มเหล้าถ้วยนั้นจนหมดในไม่กี่อึก
เธอคว่ำแก้วลงแล้วเขย่าเบา ๆ ก่อนมองโจวมู่ชวนและถามว่า “แบบนี้คุณพอใจหรือยัง? พ่อฉัน...หลังจากนี้พ่อจะปลอดภัยแล้วใช่ไหม?”
โจวมู่ชวนหยิบซองบุหรี่ออกมา คีบบุหรี่มวนหนึ่งไว้ระหว่างนิ้ว จากนั้นหยิบไฟแช็กขึ้นมาจุด สูดเข้าไปคำหนึ่งแล้วจึงพูดว่า “คลิปสองคลิปที่คุณเปิดในศาล ได้มายังไง?”
สวี่เยียนซางตอบตามตรง “ฉันไม่รู้”
โจวมู่ชวนหัวเราะเย็นชา สูบบุหรี่เข้าไปเต็มปอดแล้วพ่นควันใส่หน้าเธอ เขามองเธอสำลักไออย่างน่าเวทนา แววตาเย็นเยียบไร้ความอ่อนโยนที่เคยมีให้แม้แต่น้อย
เขาพูดเสียงเย็นว่า “สวี่เยียนซาง ถึงตอนนี้แล้วก็เลิกเล่นลูกไม้กับฉันได้แล้ว บอกมาว่าคลิปสองคลิปนั้นมาจากไหน ฉันจะปล่อยพวกคุณไป ไม่อย่างนั้นอย่าว่าแต่พ่อคุณเลย แม้แต่คุณ ฉันก็จะไม่ไว้หน้าเหมือนกัน”