เพราะคุณย่าฝูจะมาหาตอนเย็น ใจของสวี่เยียนซางจึงจดจ่ออยู่กับการต้อนรับคุณย่าฝูจนไม่ได้นึกถึงเรื่องโจวมู่ชวนอีก
พอเลิกงาน เธอก็รีบไปซูเปอร์มาร์เก็ตเครือข่ายใต้ตึกบริษัททันที ซื้อผลิตภัณฑ์นมที่ผู้สูงอายุชอบมาสองชุด ถั่วเปลือกแข็งที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูงมาหลายห่อ และผลไม้ราคาแพงนานาชนิดมาหลายลัง พอนึกได้ว่าครั้งก่อนคุณย่าบอกว่าที่บ้านเพาะเห็ด บ้านเกิดคงอยู่แถบภูเขา เธอจึงซื้ออาหารทะเลไปด้วยส่วนหนึ่ง
สวี่เยียนซางหิ้วข้าวของพะรุงพะรังกลับบ้าน ใจมีแต่เรื่องคุณย่าฝู จึงไม่ทันเห็นรถยนต์คันหนึ่งที่ดูคุ้นตาจอดอยู่ไม่ไกลจากประตูทางเข้าหมู่บ้าน
ขณะนั้นเอง ในรถคันนั้น เฉินหร่านซิงขมวดคิ้วแน่น “เธอคิดว่าเยียนซางให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากเกินไปหรือเปล่า? ซื้อของมาตั้งเยอะ ผู้หญิงเราควรรู้จักวางตัวเรื่องแบบนี้บ้างนะ ก่อนหน้านี้เธอถูกจ้าวเจียลี่ดูถูก ยังจำไม่ได้อีกหรือไง?”
จ้าวจาวเองก็ไม่ค่อยเห็นด้วย “เดี๋ยวเราสองคนต้องคุยกับเธอให้ดี ๆ แล้วล่ะ อย่าเอาอกเอาใจคนในครอบครัวฝ่ายชายมากเกินไป”
ทั้งคู่เองก็ไม่ได้มีประสบการณ์เรื่องนี้มากนัก ประสบการณ์อันน้อยนิดทั้งหมดมาจากชีวิตแต่งงานครั้งก่อนของสวี่เยียนซาง ดังนั้นทั้งสองจึงคิดไปเองอย่างมีเหตุผลว่า ชีวิตแต่งงานครั้งก่อนทำอย่างไร ครั้งนี้ก็ควรทำตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง