ซีเสี่ยวอิ้งตื่นเต้นขึ้นมาทันที รีบใช้จอบขุดลงไปอีกเสียงดังปัง ๆ หลายที
[ได้รับที่ดิน×7]
ซีเสี่ยวอิ้งรอไม่ไหว รีบโยนที่ดินทั้งหมดในมือใส่ปากลาบูบู
โยนไปถึงชิ้นที่สาม กล่องของลาบูบูเหมือนมีชีวิตขึ้นมา
มันหุบปาก แล้วก็กอดท้องโยกตัวไปมาซ้ายขวา
จากนั้น ก็เบนก้น ปัง!
ที่ดินผืนใหม่ก็ถูกมันถ่ายออกมา
เอิ่ม... การออกแบบน่ารักดี แต่ครั้งหน้าไม่เอาแบบนี้แล้วนะ
เพราะรู้ว่าไม่ใช่สิ่งที่น่าอาย ซีเสี่ยวอิ้งจึงเดินไปเก็บที่ดินผืนใหม่ขึ้นมาโดยตรง
[ที่ดินขั้นต้น: ปลูกได้ และทำให้พืชโตเร็วขึ้นสองเท่า]
ที่ดินขั้นต้นมีคนยอมแลกอยู่ตลอด แต่ซีเสี่ยวอิ้งยังค่อนข้างรังเกียจคุณภาพที่ต่ำเกินไป
การเก็บที่ดินอย่างน้อยต้องเริ่มจากระดับสูง
แต่... ถ้าที่ดินขั้นต้นถูกผสานโดยลาบูบูได้ล่ะ?
พูดจบ เธอก็เร่งขุดดินใต้เท้า หนูหนูรู้ความตั้งใจของเธอ หยิบจอบออกมาช่วยกัน
ในที่สุด เมื่อขุดไปถึงที่ดินผืนที่หกร้อยเจ็ดสิบสาม ก็ถูกระบบเตือน
[หยุด!!!]
[ขุดอีกทีฉันจะเตะพวกเธอออกจากเกาะ!!!]
ทันใดนั้น จอบเหล็กที่ซีเสี่ยวอิ้งกับหนูหนูเพิ่งทำเสร็จก็พังทันที
เสียดายจนทั้งคู่อุ้มจอบส่งเสียงร้องโวยวาย
“อะไรกัน! ไม่ให้ขุดก็บอกเราดี ๆ สิ!”
“ใช่ ๆ ทำจอบไม่เสียเงินเหรอ!”
“ทำพังแล้วยังไม่ชดใช้อีก!”
วิญญาณเกาะก็โมโหไม่แพ้กัน ใครปกติจะคิดขุดดินตอนเข้าเกาะกัน!?
แล้วยังบังเอิญไปเจอป่าดงเบอร์รีที่เป็นจุดเดียวบนเกาะที่ขุดดินได้อีก