ซีเสี่ยวอิ้งยกนิ้วโป้งให้หนูหนู แล้วก็เปลี่ยนกลับไปใส่เหรียญตรา ก่อนจะกลับมาทำหน้าที่คนตัดไม้ต่อ
ตัดต้นไม้ป่าไปห้าต้น ต้นไม้ปีศาจก็เกิดใหม่ขึ้นมาอีกต้น
หนูหนูเก็บกวาดของหล่น เจอของดรอปอีกเป็นกอง
วนเวียนฆ่าต้นไม้ปีศาจอยู่แบบนี้หกตัว
ซีเสี่ยวอิ้งมองของในกระเป๋าเป้[เนื้อมอนสเตอร์×70 ไม้มีชีวิต×61 เมล็ดพันธุ์ป่า×6]
รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังใช้บั๊กโกงตีมอนสเตอร์ แต่ความรู้สึกของการได้โกงมันโคตรจะฟิน!
แต่ซีเสี่ยวอิ้งไม่ได้ตัดไม้เพื่อรีเฟรชต้นไม้ปีศาจต่อ
เธอเพิ่งดูสถานะของต้นไม้ป่าที่ถูกตัดไป
ถ้าไม่ขุดรากถอนโคน ต่อให้ต้นไม้ป่าถูกตัด มันก็จะงอกขึ้นมาใหม่ได้อีก
ดังนั้น การมีเมล็ดพันธุ์ป่าอยู่ในมือหกเมล็ด ก็เพียงพอให้เธอกลับไปที่แพไม้แล้วรีเฟรชต้นไม้ปีศาจและเมล็ดพันธุ์ได้ไม่รู้จบแล้ว
ตอนนี้เธอควรประหยัดเวลาไปหาทรัพยากรและโอกาสใหม่ ๆ
หนูหนูชี้ไปทางไหนสักทางแบบมั่ว ๆ แล้วก็เดินต่อไป
ซีเสี่ยวอิ้งกินเบอร์รีเวทมนตร์ไปสองสามลูกเพื่อลดค่าความเหนื่อยล้าก่อน แล้วก็หยิบน้ำซุปปลาออกมาสองถ้วย กลืนลงคออย่างรวดเร็ว
จากนั้นก็อุ้มหนูหนูแล้วเดินไปตามทิศทางที่มันชี้
หนูหนูนอนขดอยู่ในอ้อมอกของซีเสี่ยวอิ้ง มือหนึ่งถือปลาย่าง อีกมือถือน้ำผลไม้
มันกัดกินไปพลางถอนหายใจเบา ๆ: "รู้ไหมว่าเธอแม่งโคตรจะเคร่งเครียด"
ซีเสี่ยวอิ้งตอบ: "ฉันน่ะ สนุกกับมันมาก"