ซีเสี่ยวอิ้งคลิกที่เคอร์เซอร์ ก็ได้ยินเสียง "ติ๊ง" กังวานดังขึ้น
หน้าจอแสงเปิดขึ้นโดยอัตโนมัติ หน้าที่เป็นของ[สมุดภาพ]สว่างขึ้น
[ติ๊ง! สมุดภาพอาหารเปิดใช้งานแล้ว สามารถดูผลการกินพื้นฐานของอาหาร ข้อกำหนดการปรุง และจำนวนที่ปลดล็อกปัจจุบัน: 4]
1.[ข้าวมอดเลเยอร์]
[ผลการกิน: ค่าความอิ่ม+24, ค่าสติ+6; ข้อกำหนดการปรุง: ระดับข้าวมอด=4]
2.[น้ำผลไม้]
[ผลการกิน: ค่าความอิ่ม+5, ค่าน้ำ+50; ข้อกำหนดการปรุง: น้ำ>2, ระดับผลไม้≥1]
3.[แยมผลไม้]
[ผลการกิน: ค่าความอิ่ม+15, ค่าน้ำ+20; ข้อกำหนดการปรุง: ระดับผลไม้>3]
4.[ผลไม้แช่]
[ผลการกิน: ค่าความอิ่ม+30, ค่าน้ำ+15; ข้อกำหนดการปรุง: ระดับผลไม้>2, ระดับนม>1]
ในจำนวนนี้[สิ่งเหนียวหนืดชื้นแฉะ]แม้จะออกมาจากหม้อปรุงอาหาร แต่เครื่องตรวจจับอาหารไม่รู้จัก
ผลการกินของอาหารแต่ละจาน สูงกว่าการกินวัตถุดิบเพียงอย่างเดียว
แต่ที่ให้ผลตอบแทนสูงสุด ก็ยังคงเป็นข้าวมอดเลเยอร์
ซีเสี่ยวอิ้งพบว่า ตอนนี้ผลไม้ที่ผู้เล่นเปิดได้กินแล้วจะเพิ่มค่าความอิ่ม 5 แต้มและค่าน้ำ 5 แต้มคงที่
โดยน้ำ 50 มิลลิลิตรกินพื้นที่ช่องวัตถุดิบหนึ่งช่อง แต่ดื่มเพียงอย่างเดียวก็เพิ่มค่าน้ำได้ 12 แต้ม
แม้อาหารที่ทำออกมาจะทั้งรสชาติและการเพิ่มค่าที่ดีกว่า ผู้เล่นก็ย่อมยินดีนำผลไม้และน้ำออกมาแลก
แต่สำหรับซีเสี่ยวอิ้งแล้ว กำไรตรงนั้นมันน้อยเกินไปจริง ๆ เวลาที่เสียไปกับเรื่องพวกนี้ เธอเอาไปทำอย่างอื่นที่ให้ผลตอบแทนสูงกว่าได้