[ที่เก็บสมองน้อยๆ!]
[จุดรายงานตัวสาวหล่อหนุ่มสวย!]
[ทิ้งสมองไว้ แล้วเริ่มเนื้อเรื่องกันเลย!]
ตีสี่ ซีเสี่ยวอิ้ง ที่กำลังอดนอนเล่นเกมหนูพันเมืองอยู่ ก็จู่ๆ ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น
[กำลังโหลดเกมเอาชีวิตรอดในมหาสมุทร เกมดำเนินไป 99% โปรดรอสักครู่!]
หา? ได้ยินผิดไปหรือเปล่า?
วินาทีถัดมา แสงสีขาวก็ปกคลุมทั่วทั้งสายตา
ซีเสี่ยวอิ้ง ถึงกับตกใจ
อ้า?!
"หรือว่าจะเป็นสัญญาณบอกเหวี่ยงก่อนตายเพราะเล่นเกมทั้งคืนติดต่อกันนานเกินไป?!"
ไม่นานนัก แสงสีขาวก็จางหายไป เธอพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนแผ่นไม้เล็กๆ ขนาดประมาณสองตารางเมตร
รอบข้างเป็นทะเลที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา
เรื่องอะไรกันเนี่ย???
เธอเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัวแล้วฝันอยู่หรือเปล่า?
ไม่ใช่ การฝันน่าจะไม่สามารถรู้ตัวได้ว่ากำลังฝัน
แล้วเสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง:
[นักเอาชีวิตรอดทั้งหลาย ยินดีต้อนรับสู่ "เอาชีวิตรอดในมหาสมุทร"!]
[นี่คือเกม แต่ก็ไม่ใช่แค่เกม! สำหรับบางคน นี่คือโอกาส แต่สำหรับคนส่วนใหญ่ ที่นี่คือขุมนรก!]
[นี่คือโซน 520 ของเซิร์ฟเวอร์ 3344 (ปัจจุบันมีผู้เล่น 99,999 คน) โปรดอ่านกฎของเกมอย่างละเอียด]
[1. นี่คือโลกแห่งความจริง ที่นี่ ความตายคือความตายที่แท้จริง]
[2. อายุของผู้เข้าร่วมเกมคือ 10-70 ปี คนแก่และเด็กจะได้รับการดูแลเป็นเวลาสามเดือนในโลกเดิม]
[3. โรคประจำตัวที่ร้ายแรงของผู้เอาชีวิตรอดจะได้รับการรักษา ค่าสถานะเริ่มต้นจะแตกต่างกันไปตามสภาพร่างกายของแต่ละคน โปรดสังเกตค่าต่างๆ ของคุณ]
[4. ทุกคนอาศัยอยู่บนทะเล มีทรัพยากรเริ่มต้นเหมือนกัน: แพไม้×1, คันเบ็ด×1 ในทะเลมีกล่องทรัพยากรต่างๆ ต้องใช้คันเบ็ดตกขึ้นมา]
[5. ของขวัญมือใหม่คือไอเทมประจำตัวของคุณที่กลายร่างเป็นไอเทมเอาชีวิตรอดระดับสุ่ม ถึงเวลาลุ้นดวงกันแล้ว!]
[6. อย่าลงทะเลตามอำเภอใจ ทะเลอันตรายมาก!]
[7. ระยะคุ้มครองมือใหม่คือเจ็ดวัน ช่วงนี้อันตรายค่อนข้างน้อย จงพัฒนาตัวเองให้เต็มที่ หลังจากเจ็ดวันจะต้องเผชิญกับภัยพิบัติต่างๆ]
[กฎอื่นๆ ให้ผู้เอาชีวิตรอดได้สำรวจด้วยตัวเอง (ในช่วงมือใหม่ หากพบเบาะแส จะได้รับรางวัลตอบแทนการประกาศก่อน จำกัด 4 ครั้ง)]
[ขอให้โชคดี!]
หลังจากเสียงหายไป ซีเสี่ยวอิ้ง รู้สึกได้ว่ามีคริสตัลอนุภาคผุดขึ้นมาในหัวของเธอ
เธอขยับความคิด ฉากแสงอิเล็กทรอนิกส์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ
ตัวอักษรหนึ่งบรรทัดค่อยๆ ปรากฏบนฉากแสง
[ต้องการรับของขวัญมือใหม่ของคุณหรือไม่?]
ซีเสี่ยวอิ้ง ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว กด: [ใช่]
ไม่ว่าตอนนี้จะอยู่ในสถานการณ์อะไร เกมเมอร์ไม่มีทางปฏิเสธของขวัญมือใหม่เด็ดขาด!
วินาทีถัดมา เธอรู้สึกได้ถึงความร้อนที่ข้อมือ
กำไลข้อมือของที่ระลึกเกมหนูพันเมืองรุ่นลิมิเต็ดของเธอเริ่มบิดเบี้ยวและเปลี่ยนรูป!
เสียงเตือนอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นข้างหูทันที:
[ติ๊ง! ยินดีด้วย! ได้รับไอเทมซูเปอร์หนึ่งเดียว: อาณาจักรหนู (คุณภาพ: ??? ระดับ: !!!)]
[คุณคือราชินี! ราชินีของหนูๆ! หนูนับไม่ถ้วนจะยอมจำนนต่อคุณ!]
[ติ๊ง! โปรดเลือกตำแหน่งที่เหมาะสมเพื่อวาง]
กำไลข้อมือกลายเป็นกลุ่มแสงไปแล้ว
ส่วนเรื่องการวาง ซีเสี่ยวอิ้ง ไม่กล้าที่จะวางมันลงทะเลแน่นอน
เธอคิดในใจ แพไม้ก็แค่สองตารางเมตร จะให้คิดมากไปทำไมกัน
จึงลองวางกลุ่มแสงไว้ที่มุมหนึ่งของแพไม้ ทันใดนั้นก็มีเงาจางๆ ขนาดประมาณหนึ่งตารางเมตรปรากฏขึ้นบนแพไม้
เห็นพื้นที่ขนาดใหญ่ขนาดนั้น เธอจึงรีบขยับมันเข้าไปอีกหน่อย
[จะวาง "อาณาจักรหนู" ตรงนี้หรือไม่?]
"ใช่!"
วูบหนึ่ง กลุ่มแสงในมือก็หายไป ถ้ำเล็กๆ ขนาดกว้างยาวสูงประมาณหนึ่งเมตรก็ปรากฏขึ้นบนแพไม้
ด้านหนึ่งของถ้ำที่ปิดสนิท มีประตูไม้เล็กๆ สูงหนึ่งเมตร
จากนั้น ประตูไม้ก็เปิดออก มี.....หนูขาวร่างคนสูงหนึ่งเมตรเดินออกมา
หนูขาวตัวใหญ่ตรงหน้าใส่เสื้อคลุมมีฮู้ดสีน้ำเงิน กางเกงขาบานสีขาว เอวยังสะพายกระเป๋าสะพายข้างสีน้ำตาลเล็กๆ ใบหนึ่ง หูทั้งสองข้างใหญ่และกลม ดูน่ารักเป็นพิเศษ
คนหนึ่งหนูหนึ่งสบตากัน
ในฐานะคนที่หลงใหลของน่ารักๆ ซีเสี่ยวอิ้ง แทบจะอดใจไม่ไหวที่จะพุ่งเข้าไปขยำมันให้สุดแรง!
ตอนนี้บนใบหน้าหนูที่ดูคมคายและน่ารัก ฉายแววความสับสนเล็กน้อย
ซีเสี่ยวอิ้ง ทำหน้าตาลามกเข้าหามันแล้วทักทาย: "หนูหนู สวัสดีจ้า~"
แต่หนูหนูไม่ได้สนใจเธอ มันมองไปรอบๆ ทะเลที่มองไม่เห็นขอบฟ้า แล้วก็มองลงมาที่แพไม้ใต้เท้า
มันกวาดตามองซีเสี่ยวอิ้ง อย่างเฉยเมย ไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกผิดหรือเปล่า เธอกลับเห็นแววรังเกียจจากสายตาของหนูหนู........
แล้วหนูหนูก็ปีนขึ้นไปบนยอดของ [อาณาจักรหนู] นอนคว่ำหน้าหลับไป.....
"........"
ช่างเป็นหนูหนูที่เย็นชาจริงๆ
ถึงแม้ไอเทมจะบอกว่า หนูทั้งหมดจะเชื่อฟังซีเสี่ยวอิ้ง
แต่ตอนนี้ก็ยังไม่มีอะไรให้ทำ ครั้งแรกที่เจอกัน เธอก็ไม่อยากจะสั่งให้หนูหนูไปทำอะไร
ต้องเชื่อไว้ ว่าหนูหนูมีความคิดของตัวเอง!
ส่วนการหลงเข้ามาในโลกเอาชีวิตรอดนี้ สำหรับซีเสี่ยวอิ้ง แล้ว เรียกว่าความฝันเป็นจริงเลยทีเดียว
เกม VR สุดสมจริงขนาดใหญ่เวอร์ชันพลัส
เล่นแล้วรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจสุดๆ
ดังนั้นซีเสี่ยวอิ้ง จึงยอมรับสภาพปัจจุบันได้อย่างรวดเร็ว แล้วดูฉากแสงข้างๆ ต่อไป
[ผู้เล่น: ซีเสี่ยวอิ้ง อายุ 23 ปี
[สถานะปัจจุบัน: ความอิ่ม: 98/100 ค่าความชุ่มชื้น: 97/100 ค่าสติ: 33/100 ค่าความเหนื่อยล้า: 3/100]
ค่าสถานะเหล่านี้ สำหรับซีเสี่ยวอิ้ง ที่เป็นเกมเมอร์มากประสบการณ์ เข้าใจได้ไม่ยาก
ผู้เล่นต้องรักษามันให้อยู่ในช่วงที่เหมาะสม ไม่เช่นนั้นจะเกิดดีบัฟร้ายแรงต่างๆ ตามมา
ค่าความอิ่มและค่าความชุ่มชื้น น่าจะเป็นค่าเริ่มต้นที่ตั้งไว้สูงสุดที่หนึ่งร้อยระหว่างเข้าเกม
ตอนนี้ห่างจากการเข้าเกมไปประมาณสิบนาที
ดังนั้น ค่าความอิ่มจะลดลง 1 หน่วยทุก 5 นาที และค่าความชุ่มชื้นจะลดลง 1 หน่วยทุก 3 นาที
สิ่งเหล่านี้คงต้องฟื้นฟูด้วยอาหารและน้ำ
ด้านล่างยังมี "แผงสถานะ", "คราฟต์", "ขยาย", "แชท"
ซีเสี่ยวอิ้ง กดเปิดแผงสถานะ
สิ่งที่ปรากฏต่อสายตา เต็มไปด้วยการเยาะเย้ย
[พลัง: 3 (เจ๋งเป้งเลย)]
[ความว่องไว: 4 (ก็แค่เร็วกว่าหอยทากนิดหน่อย)]
[ร่างกาย: 3 (เฮอะ ไม่ว่าเข้ารอบไม่เข้ารอบนายก็อยู่ได้ไม่นานหรอก)]
[ค่าพลังชีวิต: 30/30]
ซีเสี่ยวอิ้ง ไม่สนใจที่จะใส่ใจคำเยาะเย้ยของระบบ แค่กะประมาณในใจว่า พวกยอดฝีมือด้านร่างกายพวกนั้นจะมีค่าสถานะเป็นอย่างไร
จากนั้นก็กด "คราฟต์" ก็มีข้อความเด้งขึ้นมาทันที: [โปรดดำเนินการที่โต๊ะคราฟต์]
เธอเม้มริมฝีปาก ดูท่าการคราฟต์คงเป็นเนื้อหาในภายหลัง
ซีเสี่ยวอิ้ง กดเปิด "ขยาย" อีกครั้ง: ใช้ไม้กระดาน 0/1 แผ่น เชือก 0/1 เส้น ตะปูเหล็ก 0/10 ตัว เพื่อขยายแพไม้ 1 ตารางเมตร
การขยายแพไม้ต้องทำโดยเร็วที่สุด สองตารางเมตร [อาณาจักรหนู] ก็กินพื้นที่ไปหนึ่งตารางเมตรแล้ว
เธอกับหนูหนูมีพื้นที่ยืนแค่หนึ่งตารางเมตร แคบมาก แค่จะหมุนตัวก็ต้องระวังชนกันแล้วตกลงทะเล
ถ้ามีหนูหนูมาเพิ่มอีกสักตัว ก็คงต้องเสียน้ำตาทิ้งมันลงทะเลให้ฉลามกินเป็นแน่
ส่วนช่อง "แชท" พอส่ายตามองคร่าวๆ ก็มีแต่คำบ่นและความสับสนสารพัด
ทุกคนเพิ่งเข้าเกม ก็ไม่มีข่าวสารที่มีประโยชน์อะไร
ดังนั้นซีเสี่ยวอิ้ง จึงเลิกแอบดูแล้วรีบก้มลงเก็บคันเบ็ดบนพื้น
[คันเบ็ดไม้: สามารถตกกล่องทรัพยากรได้ 0/20 ครั้ง]
อ้าว ใช้ได้แค่ 20 ครั้งเหรอ?
ในฐานะเซียนเกม เธอโชคดีในเรื่องเกมมาโดยตลอด
เธอคิดอย่างมั่นใจ คันเบ็ดไม้นี่คงต้องพังเร็วๆ แน่เลย?