เกมมาเยือน: เธอคิดแค่อัพเลเวล

ตอนที่ 4 ขายข้าวมอดเลเยอร์

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ภายในเวลากว่า 10 นาที หนูน้อยก็งัดกล่องขึ้นมาได้อีกสองใบ

เมื่อครู่เธอได้บอกกับหนูน้อยแล้วว่ากล่องที่งัดขึ้นมาได้ ให้ผสานก่อนเป็นอันดับแรก อย่าเพิ่งรีบเปิด

เพราะแพไม้มีพื้นที่แคบเกินไป กล่องที่งัดขึ้นมาได้จึงถูกวางซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ และกลายเป็นเก้าอี้ให้หนูน้อยนั่งเล่นไปโดยปริยาย

โชคดีที่มันงัดได้แต่กล่องไม้ หากเป็นกล่องหญ้า คงถูกนั่งพังไปนานแล้ว

ซีเสี่ยวอิ้งตรวจสอบพบว่า กล่องเสบียงในพื้นที่ปัจจุบันยังเหลืออยู่ 16 ใบ

แต่ด้วยความเร็วในการงัดของหนูน้อย ประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่าพื้นที่นี้ก็จะว่างแล้ว

ดังนั้น ทางออกที่ดีที่สุดคือ พายไปด้วย งัดไปด้วย

ในฐานะสายเทพ, ซีเสี่ยวอิ้งหากว่างเมื่อไหร่ก็จะรู้สึกไม่สบายตัวทุกครั้ง

ด้วยความกระตือรือร้น เธอจึงหยิบ [จะงอยปากอัลบาทรอส] ออกมา

จากนั้นก็สะกิดหนูน้อยแล้วถามว่า “ที่รัก นายว่าพวกเราพายไปทางไหนดี?”

หนูน้อยมองเธอหนึ่งที ชี้ไปทางหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็หันหน้าต่อไปงัดปลาเรื่อย ๆ

ซีเสี่ยวอิ้งก็เริ่มพายอย่างระมัดระวังเช่นกัน

ส่วนเหตุผลที่ต้องระมัดระวังขนาดนี้

ก็เพราะว่าแพไม้แคบเกินไป เธอกลัวว่าเผลอแป๊บเดียวจะพลัดตกทะเลเสียก่อน.....

[จะงอยปากอัลบาทรอส] พายแต่ละครั้งเคลื่อนที่ได้ 2 เมตร ต้องพาย 100 ครั้งเพื่อไปถึงพื้นที่ถัดไป

และในระหว่างที่พาย ซีเสี่ยวอิ้งจ้องมองแถบสถานะอย่างใกล้ชิด

เธอพบว่าค่าความเหนื่อยล้าเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

เพียงแต่ค่าความเหนื่อยล้าแม้จะไม่ได้ทำอะไร ก็เพิ่มขึ้นช้า ๆ เช่นกัน

จึงลองพายอีกสองทีแบบลองเชิง

เห็นได้ชัดว่า หลังจากใช้ [จะงอยปากอัลบาทรอส] ไปสามครั้ง ค่าความเหนื่อยล้าเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว 3 แต้ม

ซีเสี่ยวอิ้งรีบเอ่ยขึ้นทันที: “การพายแต่ละครั้งเพื่อเคลื่อนย้ายแพไม้ จะเพิ่มค่าความเหนื่อยล้า”

[ติ้ง! ยินดีด้วยที่พบเบาะแส: ทุกครั้งที่ใช้ไอเทมประเภทพายเพื่อเคลื่อนย้ายแพไม้ จะเพิ่มค่าความเหนื่อยล้า 1 แต้ม]

[ได้รับกล่องเงิน×1]

[ติ้ง! ยินดีด้วยที่กลายเป็นผู้เล่นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์ที่พบเบาะแสครบ 4 ข้อ]

[ได้รับกล่องเงิน×1]

[รางวัลเบาะแสที่ผู้เล่นสามารถได้รับในขณะนี้ถึงขีดจำกัดแล้ว]

สำหรับกล่องเงินสองใบนี้ ซีเสี่ยวอิ้งให้หนูน้อยเปิดเลยทันที

เพราะไม่รู้ว่ากว่าจะได้กล่องเงินมาใบต่อไปเพื่อผสานต้องรอนานแค่ไหน

สู้ใช้ตอนที่ขาดเสบียงมากที่สุดแบบนี้เลยดีกว่า

กล่องแรก: [ได้รับไม้×999, วัชพืช×999, ตะปูเหล็ก×999]

ซีเสี่ยวอิ้งตาเป็นประกาย ที่แท้ก็เป็นกล่องเสบียงสุดยอด!

ต่อไปแค่ต้องหาวิธีผสานไม้กับวัชพืชให้เป็นแผ่นไม้และเชือก

ก็จะสามารถขยายแพไม้ได้อีก 100 ตารางเมตรทันที!

และตอนที่เปิดอีกกล่องหนึ่ง ก็มีแสงสีทองวาบขึ้นมา

ซีเสี่ยวอิ้งตกใจ ที่แท้ก็ได้ของระดับทองอีกแล้วหรือนี่?!

[ได้รับกระเป๋าเป้×1]

[กระเป๋าเป้ (ระดับ A, ตำนาน): มีช่องเก็บของ 200 ช่อง ช่องเก็บของซ้อนกันได้สูงสุด 99999 ชิ้น]

ซีเสี่ยวอิ้ง: !!!

ที่แท้ก็เป็นกระเป๋าเป้ที่กำลังขาดแคลนอยู่ในตอนนี้!

เธอ originally ยังกังวลว่า หนูน้อยงัดเสบียงมาได้มากเกินไป จะไม่มีที่เก็บทำอย่างไร

แต่ตอนนี้ ปัญหาได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์แบบ ช่องเยอะขนาดนี้ ต่อไปอีกนานก็ไม่ต้องกังวลว่าเนื้อที่จะไม่พอ!

แค่คิดว่าตอนเล่นเกมเอาชีวิตรอด ต้องถูกบังคับให้ทิ้งเสบียงบางอย่างเพราะช่องกระเป๋าไม่พอ......

เฮอะ.......

เจ็บปวด เจ็บปวดจริง ๆ

ด้วยความตื่นเต้น เธอหอมแก้มหนูน้อยสองทีใหญ่ ๆ

“ที่รัก! นายเป็นที่รักเพียงหนึ่งเดียวของฉัน!”

หนูน้อยส่งเสียงหึ ๆ อย่างเบา ๆ เช็ดหน้าแบบไม่ค่อยพอใจนัก

แต่ซีเสี่ยวอิ้งยังคงมีความสุขมาก ติดตั้งกระเป๋าเป้าอย่างตื่นเต้น จากนั้นก็พายต่อไปอย่างกระฉับกระเฉง

เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ซีเสี่ยวอิ้งหยุดลงหลังจากเคลื่อนที่ได้ 120 เมตร

การพายเรือใช้ค่าความเหนื่อยล้าไป 60 แต้ม ตอนนี้ค่าความเหนื่อยล้าของเธอถึง 71 แล้ว

เธอไม่รู้ว่าช่วงค่าความเหนื่อยล้าที่ปลอดภัยคือเท่าไหร่ จึงไม่กล้าเสี่ยงต่อไป

เมื่อครู่หนูน้อยงัดกล่องไม้มาได้อีก 6 ใบ ตอนนี้กล่องสมบัติที่เหลือในทะเลบริเวณนี้คือ 11/20

กล่องไม้ 6 ใบถูกผสานเป็นกล่องเหล็ก 2 ใบ

กล่องถูกตั้งค่าให้หนูน้อยเปิดอัตโนมัติแล้ว

[ยินดีด้วยที่ได้รับ: แบบแปลนโต๊ะผลิต×1]

[ยินดีด้วยที่ได้รับ: แบบแปลนเครื่องแยกชิ้นส่วน×1]

ซีเสี่ยวอิ้งดีใจมาก โต๊ะผลิตเนี่ยนะ?!

ที่แท้ก็สามารถเปิดช่องการผลิตได้เร็วขนาดนี้เลย!

แต่ลองคิดดู หากไม่ใช่เพราะโชคสุดยอดของหนูน้อย

ผู้เล่นทั่วไปแค่ผสานกล่องเหล็กก็ต้องใช้เวลาพอสมควร แล้วยังต้องเปิดให้ได้แบบแปลนจากในกล่องอีก

ซีเสี่ยวอิ้งเรียนรู้แบบแปลนทันที

[โต๊ะผลิตต้องใช้: แท่งเหล็ก×5]

[เครื่องแยกชิ้นส่วนต้องใช้: พลาสติก×10, หิน×10]

ดีมาก ตอนนี้ยังไม่มีทั้งหมดนี้

ซีเสี่ยวอิ้งที่ไม่มีอะไรทำ จึงเปิดแชทห้องโถงขึ้นมา

ในหน้าจอแสง มีผู้เล่นมากมายคุยกันอย่างคึกคัก:

“ฉันค้นพบแล้ว กล่องสามใบสามารถผสานเป็นกล่องระดับที่สูงขึ้นได้หนึ่งใบ!”

“คนข้างบน คนนี้มีคนพูดไปแล้ว ฉันลองทดสอบดูแล้ว มันเป็นกับดักของเกมชัด ๆ กล่องเหล็กหนึ่งใบได้ของเสบียงยังไงก็สู้เปิดกล่องไม้สามใบไม่ได้”

“ไม่แน่ใจนะ....ฉันรู้สึกว่ากล่องเหล็กคุ้มกว่าเล็กน้อย”

“มีใครให้ข้าวให้น้ำฉันหน่อยได้ไหม....ได้โปรดเถอะ ฉันร้องเพลงให้ฟังได้นะ”

“คนข้างบนยังขอทานอยู่อีกเหรอ ใครจะอยากฟังเพลงแก เกมเอาชีวิตรอดยังทำตัวเป็นขอทาน ไปให้พ้น ๆ เลย”

.......

ซีเสี่ยวอิ้งดูอยู่พักใหญ่ จึงสรุปได้ว่า คนที่เก็บกล่องได้นั้นมีไม่มากนัก

และส่วนใหญ่เสบียงที่เปิดได้ก็ธรรมดามาก มีจำนวนน้อยด้วย

ส่วนอาหารและน้ำ สำหรับผู้เล่นส่วนใหญ่แล้ว ไม่เพียงพออย่างมาก

สิ่งนี้ทำให้เธอเริ่มกระวนกระวายขึ้นมาทันที

เล่นเกม จะทำยังไงให้ได้ผลประโยชน์สูงสุด?

ก็ต้องขายของต่อสิ และตอนนี้เธอก็พอดีมีความสามารถในการขายของต่อ

ซีเสี่ยวอิ้งหยิบข้าวมอดเลเยอร์ออกมาจากกระเป๋าเป้ากิน

สิ่งที่น่าแปลกใจก็คือ เมื่อก่อนข้าวมอดต้องกินให้หมดจึงจะเพิ่มค่าสถานะ

แต่ข้าวมอดเลเยอร์ แค่กินครึ่งชิ้น ก็เพิ่มค่าความอิ่ม 12 แต้ม และค่าสติ 3 แต้ม

ซีเสี่ยวอิ้งยิ้มออกมา ข้าวมอดเลเยอร์นี้มีค่าสถานะดีกว่าที่เธอคิดไว้เสียอีก

เธอส่งข้อความส่วนตัวเพื่อซื้อขายทันที ส่งข้าวมอดเลเยอร์หนึ่งชิ้นให้ฉือฟานฟาน

“ฉือฟานฟาน: ???”

“ซีเสี่ยวอิ้ง: ฉันเตรียมจะขายอาหารนี้เป็นชุด ข้าวมอดเลเยอร์ครึ่งชิ้นแลกข้าวมอด 10 ตัว”

ฉือฟานฟานเข้าใจทันที

นี่เป็นเพราะเด็กสาวคนนี้จิตใจดี เพื่อไม่ให้เอาเปรียบเขา เลยตั้งใจวิ่งมาชดเชยส่วนต่างราคา

เมื่อเทียบกับข้าวมอดเมื่อคราวที่แล้ว เขารู้สึกว่าชุดของขวัญมือใหม่ของซีเสี่ยวอิ้ง น่าจะเกี่ยวกับหม้อ ที่สามารถแปรรูปวัตถุดิบอาหารได้

แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม เพราะนี่เป็นเรื่องส่วนตัวของเธอ

เพียงแต่.......

“ฉือฟานฟาน: งั้นแบบนี้ ฉันยังติดหนี้ข้าวมอดหนึ่งชิ้นกับข้าวมอดอีกสองตัวอยู่ ตอนนี้ฉันยังไม่มี จะหักเป็นเสบียงอย่างอื่นให้เธอได้ไหม?”

แต่ซีเสี่ยวอิ้งปฏิเสธ

“ซีเสี่ยวอิ้ง: ไม่ต้องชดเชยหรอก แค่มีเรื่องจะขอร้องนายไว้อย่างหนึ่ง”

........

ในช่องแชทสาธารณะ

ฉือฟานฟานโพสต์รูปภาพหนึ่งรูป

ข้าวมอดเลเยอร์ภายใต้แสงแดด ชั้นครีมนมสีขาวซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ไส้ด้านในใสแวววาว กลิ่นหอมหวานเหมือนจะล้นออกมา

“ซีเสี่ยวอิ้งผู้ยิ่งใหญ่แลกข้าวมอดเลเยอร์ครึ่งชิ้นให้ อร่อยมาก ๆ เลย!!!”

“และที่สำคัญ หลังจากกินแล้วค่าความอิ่มเพิ่มขึ้นตั้ง 12 แต้ม แถมค่าสติอีก 3 แต้มด้วย!”

ในสถานการณ์ที่ตอนนี้ทุกคนต่างเบื่อหน่ายกับข้าวมอดและขนมปังจืดชืด แถมยังกินไม่อิ่มอีก

ข่าวของฉือฟานฟานช่างดึงดูดความสนใจเป็นอย่างมาก

ช่องแชทสาธารณะจึงเกิดความวุ่นวายขึ้นทันที

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป