สามนาทีต่อมา ซีเสี่ยวอิ้งเก็บแบบแปลที่ดรอปลงมาแล้วหันหลังจะไป
แต่พอหันกลับมากลับชนเข้ากับภูเขานุ่มๆ ลูกหนึ่ง
"ห๊ะ? เมื่อกี้ตรงนี้ไม่มีภูเขานะ"
"ห๊ะ? ภูเขาอะไรนุ่มแบบนี้?"
คนหนึ่ง หนูหนึ่ง สองหน้าตะลึง มองหน้ากันแล้วก็เงยหน้าขึ้นไป
พบว่าตรงนั้นไม่ใช่ภูเขาเลย ที่แท้ก็คือสไลม์ขนาดยักษ์!!!
หนูหนูมองไปรอบๆ ที่ดินที่สะอาดโล่ง แล้วก็พบจุดสังเกต
"เมือกสไลม์ดินที่ถูกเกลือละลายไปเมื่อกี้หายไปแล้ว!"
ซีเสี่ยวอิ้งถึงกับนึกได้ว่าทำไมตอนนั้นถึงเก็บเมือกสไลม์ดินพวกนั้นใส่กระเป๋าเป้ไม่ได้ ที่แท้ก็ยังไม่ตายยังไงล่ะ
"แล้วก็... พวกมันรวมร่างกันใหม่กลายเป็นเจ้าตัวใหญ่ตัวนี้!!!"
ตอบถูกต้อง ร่างของสไลม์ดินยักษ์เอียงตัวเข้าหาพวกเธอทันที
ซีเสี่ยวอิ้งกับหนูหนูไม่มีโอกาสแม้แต่จะวิ่งหนี ก็ถูกสไลม์ดินยักษ์กลืนเข้าปากทีละตัว เข้าไปอยู่ในท้อง
เมือกเหนียวหนืดห่อหุ้มทั้งตัว หายใจแทบไม่ออก
ทำให้คนกับหนูที่มีอาการแพ้สกปรกโมโหมากๆ ถึงกับเทเกลือลงไปในท้องสไลม์ดินตั้งร้อยถุง
สไลม์ยักษ์ดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด ยังไม่ทันได้สำรอกสองตัวก่อกวนนี้ออกมา ก็ถูกเกลือละลายจนหมดซาก
ซีเสี่ยวอิ้งรู้แล้วว่าเกลือฆ่าสไลม์พวกนี้ไม่ได้ เธอจึงรีบชักแส้ออกมาแล้วฟาดไปที่เมือกสไลม์ที่เกลื่อนพื้นอย่างสุ่มๆ
ส่วนหนูหนูก็โมโหที่สไลม์ทำตัวเธอสกปรก หยิบหอกยาวออกมาจากกระเป๋าเป้แล้วแทงไปที่กองเมือกนั้นอย่างบ้าคลั่ง