“นี่มันของอะไรน่ะ”
คนในเขตบ้านพักครอบครัวส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นเครื่องซักผ้ามาก่อน พอเห็นเวินโหรวให้คนขนของชิ้นใหญ่เข้ามา ทุกคนก็พากันมองด้วยความสงสัย
“นั่นเครื่องซักผ้าหรือเปล่า ฉันเคยเห็นในโทรทัศน์ เขาว่าใช้เจ้านี่ซักผ้าเองได้ จริงหรือเปล่า”
“ฉันก็เคยเห็น นั่นเครื่องซักผ้าจริง ๆ เมียหัวหน้ากรมฮั่วซื้อจากไหนน่ะ”
“ถ้ามีเจ้านี่ ต่อไปก็ไม่ต้องซักผ้าด้วยมือแล้วน่ะสิ แบบนั้นก็สบายขึ้นเยอะเลย โดยเฉพาะเสื้อผ้าหนา ๆ ตอนหน้าหนาว ผ้าปูที่นอน ปลอกผ้านวมอะไรพวกนี้ ใช้เครื่องนี้ซักเหมาะเลย”
ตอนนี้ทุกคนเบิกตากว้าง มองเวินโหรวขนเครื่องซักผ้ากลับบ้าน
ถึงจะพูดกันแบบนั้น แต่คนในเขตบ้านพักครอบครัวก็เพิ่งเคยเห็นของแบบนี้เป็นครั้งแรก ไม่มีใครเชื่อว่าเครื่องเล็ก ๆ แค่นี้จะซักเสื้อผ้าให้ได้จริง
“เสี่ยวโหรว เธอเอาอะไรกลับมาน่ะ” ป้าเจามองเครื่องซักผ้าที่เวินโหรวให้คนขนกลับมาด้วยความสงสัย
“ป้าคะ นี่เครื่องซักผ้าค่ะ ต่อไปซักผ้าไม่ต้องใช้มือแล้ว ใช้เครื่องนี้ได้เลย” เวินโหรวอธิบายให้ป้าเจาฟัง
“อะไรนะ เครื่องซักผ้าเหรอ เธอบอกว่าเจ้านี่ซักผ้าได้เหรอ แล้วจะซักสะอาดไหม ฉันซักด้วยมือดีกว่า” ป้าเจาเห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อ
เธอใช้ชีวิตมาครึ่งค่อนชีวิตแล้ว ยังไม่เคยรู้เลยว่าจะมีอะไรมาใช้แทนการซักผ้าด้วยมือได้
เวินโหรวเห็นเธอไม่เชื่อก็ยิ้มแล้วพูดว่า “งั้นเดี๋ยวฉันสาธิตให้ดู จะได้รู้ว่าซักสะอาดจริงไหม”
ชาติก่อนเธอซื้อเครื่องซักผ้าให้ตระกูลโจวหลังจากนั้นอีกหลายปี ไม่คิดเลยว่าตอนนี้ตัวเองจะได้ใช้แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น หลวี่หมิงบอกว่าเครื่องซักผ้านี้เป็นแบบสองถัง ไม่เพียงซักได้ แต่ยังปั่นแห้งได้ด้วย
เวินโหรวรีบเข้าไปต่อสายไฟในบ้าน จากนั้นก็หยิบเสื้อผ้าสกปรกสองสามชิ้นกับผงซักฟอกออกมา
ปกติเธอจะเก็บน้ำที่ใช้ล้างหน้าไว้พอใช้ซักผ้าได้ ส่วนตอนล้างน้ำรอบสุดท้ายค่อยใช้น้ำสะอาด
หลวี่หมิงบอกว่าต้องละลายผงซักฟอกในน้ำร้อนก่อน แล้วเทลงไปในเครื่องซักผ้า จากนั้นใส่เสื้อผ้าสกปรกลงไป หมุนปุ่มสองรอบก็เรียบร้อย
เวินโหรวทำตามวิธีที่เขาบอก ใส่เสื้อผ้าลงไปแล้วหมุนปุ่ม ไม่นานก็ได้ยินเสียงเครื่องซักผ้าเริ่มทำงาน