เรื่องของโจวชุนเหมยแพร่สะพัดไปทั่วเขตบ้านพักครอบครัวอย่างรวดเร็ว เพราะเรื่องนี้ โจวต้าหย่งกับเหอชุ่ยฮวาจึงไม่กล้าเงยหน้าสู้ใครในเขตบ้านพักครอบครัวอีก
แม้โจวชุนเหมยจะเอาแต่พูดว่าเวินโหรววางแผนเล่นงานเธอ แต่พวกเขาก็ไม่มีหลักฐานอยู่ในมือ จึงทำอะไรเวินโหรวไม่ได้
ก่อนหน้านี้คนตระกูลโจวมักพูดว่าเวินโหรวไม่รู้จักรักนวลสงวนตัว ตอนนี้เมื่อโจวชุนเหมยทำเรื่องแบบนี้ขึ้นมา พวกเขาก็ได้ลิ้มรสความรู้สึกที่ถูกคนอื่นนินทาว่าร้ายลับหลังเสียที
เดิมทีโจวต้าหย่งคิดว่าเวินโหรวจะฉวยโอกาสซ้ำเติมพวกเขา เหมือนที่คนในบ้านเขาเคยทำกับเธอ ทั้งยังหัวเราะเยาะพวกเขา
แต่น่าเสียดาย ต่อให้ทั้งคู่เดินสวนกัน เวินโหรวก็ทำราวกับไม่เห็นเขา แล้วเดินผ่านไปตรง ๆ
“เวินโหรว” เห็นเช่นนั้น โจวต้าหย่งก็อดเรียกเธอไม่ได้
เวินโหรวกำลังจะไปหาอุปกรณ์สำหรับทำโรงเรือน จึงไม่มีเวลาสนใจโจวต้าหย่ง พอได้ยินเขาเรียก เธอก็หันกลับมามองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย “มีอะไรหรือ”
เห็นเธอมีสีหน้าไม่สบอารมณ์ โจวต้าหย่งก็ชะงักไป เขาเองยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมถึงเรียกเธอ สุดท้ายจึงได้แต่ถามว่า “เรื่องของชุนเหมย เป็นฝีมือเธอใช่ไหม”
“คุณคิดว่าเป็นฝีมือฉัน ก็ถือว่าเป็นฝีมือฉันสิ ถ้าอยากไปแจ้งความ ก็เอาหลักฐานมาให้ได้ก่อน”
เวินโหรวชินกับนิสัยของคนตระกูลโจวมานานแล้ว เมื่อก่อนคนตระกูลโจวปล่อยข่าวลือใส่ร้ายเธอในหมู่บ้านเสียขนาดนั้น โจวต้าหย่งก็ยังเชื่อพวกเขาไม่ใช่หรือ