ฮั่วเหยียนชวนยืนนิ่งมองโจวต้าหย่งที่ถูกผู้หญิงคนนั้นทุ่มจนล้ม มุมปากเขากระตุกเล็กน้อยอย่างห้ามไม่ได้ ส่วนคนที่ตามหลังเขามาหลายคนก็กลั้นขำค้างอยู่บนหน้า
“กองร้อยโจว ท่านทำท่าอะไรน่ะ เก๋ไก๋ไม่เบาเลยนะ” รองกองร้อยที่อยู่ข้างฮั่วเหยียนชวนก้มตัวถามด้วยความสงสัย
พอเห็นฮั่วเหยียนชวน โจวต้าหย่งสีหน้าก็อับอายขึ้นมาทันที
ในค่ายทหารใคร ๆ ก็รู้ว่าฮั่วเหยียนชวนนี่ชอบขวางทางเขาอยู่เรื่อย ถึงแม้จะเป็นผู้บังคับบัญชาของเขา แต่ในใจเขาไม่เคยยอมรับเลยสักครั้ง
แต่ตอนนี้ เขาเป็นถึงกองร้อยแท้ ๆ กลับถูกคนมากมายเห็นว่าถูกผู้หญิงทุ่มล้มลงกับพื้น ในนั้นยังมีลูกน้องของตัวเองอีกตั้งหลายคน นี่มันเป็นความอัปยศอย่างที่สุดสำหรับเขา
อีกอย่าง เวินโหรวรู้จักท่าจับกุมตั้งแต่เมื่อไหร่
“โจวต้าหย่ง นี่มันเรื่องอะไร” ฮั่วเหยียนชวนกวาดตามองเวินโหรวแวบหนึ่ง ไม่มีสีหน้าใด ๆ มากไปกว่านั้น จากนั้นก็ดึงสายตากลับมามองโจวต้าหย่งแล้วถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
โจวต้าหย่งเห็นดังนั้นจึงลุกขึ้นจากพื้น แล้วทำความเคารพแบบทหารให้ฮั่วเหยียนชวน
“หัวหน้ากรมฮั่ว นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของผม ไม่ต้องลำบากให้ท่านมาสนใจหรอกครับ” โจวต้าหย่งไม่อยากให้ฮั่วเหยียนชวนเข้ามาเกี่ยวข้องเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเขาต้องไม่ปล่อยโอกาสนี้ไว้มาแกล้งเขาแน่
แต่ฮั่วเหยียนชวนใช่ว่าจะถูกปัดให้หลุดมือได้ง่าย ๆ เมื่อครู่ตอนที่เขากำลังมาที่นี่ก็ได้ยินแล้วว่า โจวต้าหย่งนี่ที่บ้านเกิดก็มีคู่หมั้นอยู่แล้ว แต่ยังจะมาจัดงานแต่งงานในเขตครอบครัวนายทหารอีก?
“ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวผมก็จะไม่มา พฤติกรรมของแกตอนนี้ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงส่วนรวมของหน่วยทหารอย่างร้ายแรง ในฐานะผู้บังคับบัญชา ตอนนี้ผมมีสิทธิที่จะลงโทษทางวินัยแก” น้ำเสียงเย็นเยียบของฮั่วเหยียนชวนดังขึ้นอีกครั้ง ไม่เปิดโอกาสให้โจวต้าหย่งได้แก้ตัวแม้แต่น้อย
ได้ยินคำพูดของฮั่วเหยียนชวน สีหน้าของโจวต้าหย่งก็ดำมืดลงทันที
และตอนนั้นเอง เสียงของเสิ่นชิงซวงก็ดังขึ้น
“ฮั่วเหยียนชวน แกยังไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย แล้วมีสิทธิ์อะไรมาลงโทษต้าหย่ง ฉันว่าก็แค่อิจฉาที่ฉันแต่งกับต้าหย่งนั่นแหละ ตอนแรกก็แกนั่นแหละเป็นคนบอกเลิกหมั้นเอง แกให้ความสุขฉันไม่ได้ก็แล้วไป ยังจะมาหวงไม่อยากให้ฉันไปมีความสุขกับคนอื่นอีก แกเป็นคนจิตใจดำแบบนี้ได้ไง”
เสิ่นชิงซวงพุ่งเข้ามาขวางหน้าโจวต้าหย่ง ดวงตาคู่หนึ่งจ้องเขม็งไปยังฮั่วเหยียนชวนตรงหน้า
จนถึงตอนนี้พอเห็นหน้าฮั่วเหยียนชวนแล้ว หัวใจของเสิ่นชิงซวงก็ยังเต้นแรงอย่างห้ามไม่ได้อยู่ดี
ถึงแม้จะปฏิเสธไม่ได้ว่ารูปลักษณ์ของเขาดีเลิศจริง ๆ แต่ก็น่าเสียดาย เป็นแค่คนพิการ มีลูกไม่ได้
เวินโหรวที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินคำพูดของเสิ่นชิงซวงก็เบิกตากว้าง มองไปยังฮั่วเหยียนชวน
ผู้หญิงที่โจวต้าหย่งจะแต่งด้วยนี่ ที่แท้ก่อนหน้านี้คือคู่แต่งงานของนายกรมท่านนี้?
ฮั่วเหยียนชวนมองไปที่เสิ่นชิงซวง สีหน้าเรียบเฉยพูดว่า “เธอคงคิดไปเองแล้วมั้ง ของที่ฉันฮั่วเหยียนชวนไม่เอา ในสายตาฉันมันไม่มีค่าอะไรมากไปกว่าขยะ”
จากนั้นเขาก็ล้วงกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋าส่งให้โจวต้าหย่ง “จริงสิ นี่เป็นโทรเลขที่ทางบ้านแกส่งมา”
โจวต้าหย่งชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วคลี่กระดาษออก พอเห็นเนื้อหาในโทรเลขก็โกรธจนหน้าบิดเบี้ยว
“ฮั่วเหยียนชวน แกทำแบบนี้ตั้งใจใช่ไหม”
เนื้อหาในโทรเลขมันตั้งแต่วันที่เมื่อสี่วันก่อน แต่เขาดันมาให้ตัวเองตอนนี้ ก็เพื่ออยากจะเห็นเขาขายหน้านั่นเอง
ถ้าไม่ใช่เพราะฮั่วเหยียนชวนสกัดโทรเลขของเขาไว้ เขาคงคิดหาทางสกัดเวินโหรวได้ตั้งนานแล้ว จะเป็นไปได้ยังไงที่ปล่อยให้เธอมาทำลายเรื่องดี ๆ ของเขาที่นี่ในวันนี้
ฮั่วเหยียนชวนขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงด้วย แล้วหันไปถามเวินโหรวว่า “คุณมีอะไรจะพูดไหม มีคำร้องอะไรบ้าง?”
เวินโหรวมองไปที่ฮั่วเหยียนชวนตรงหน้า ชายคนนี้สูงขายาว ไหล่กว้างเอวสอบ สัดส่วนสมบูรณ์แบบ รูปลักษณ์ยิ่งโดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางกลุ่มทหารนี้ หล่อเหลาคมคาย โครงหน้าชัดเจน บุคลิกค่อนข้างเย็นชา แค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็แผ่ความน่าเกรงขามออกมาจนคนรู้สึกหวาดหวั่น
เธอรู้สึกประทับใจฮั่วเหยียนชวนไม่น้อย เมื่อได้ยินว่าเขายังเป็นผู้บังคับบัญชาของโจวต้าหย่งอีก จึงพูดว่า “ฉันจะแจ้งว่าโจวต้าหย่งมีความประพฤติเสื่อมเสียเกียรติทหาร ปลดออกจากกองทัพ ไล่ออกจากหน่วยค่ะ”
ชาติก่อนโจวต้าหย่งมีเมียมีลูกในกองทัพ ชีวิตสุขสบาย แต่เธอกลับต้องดูแลคนแก่เด็กที่บ้านในชนบท สุดท้ายก็จบลงอย่างน่าอนาถ
ชาตินี้ ต่อให้ต้องใช้ชีวิตแลก เธอก็จะลากโจวต้าหย่งจมลงโคลน ให้เขาไม่มีวันได้ผงาดขึ้นมาอีก
เป็นไปตามคาด พอได้ยินคำพูดของเวินโหรว โจวต้าหย่งก็โกรธจนตัวสั่น ชี้หน้าเวินโหรวด่า “เวินโหรว ทำลายฉันแล้วมันดีกับแกตรงไหน เป็นแกเองนั่นแหละที่ไม่รักษาศีลธรรม ก่อนแต่งงานไปนอนกับชายอื่น ฉันก็ดีกับแกเกินพอแล้ว แกไม่ได้ฉันก็จะตามเช็ดตามฆ่า ใจแกมันทำไมถึงได้โหดเหี้ยมขนาดนี้”
เวินโหรวมองสีหน้าชวนคลื่นไส้ของโจวต้าหย่องแล้วหัวเราะเย็น “คืนนั้น ฉันดื่มซุปไก่ที่แกเอามาให้ พอดื่มเสร็จก็หมดสติไปเลย พอตื่นมาอีกทีก็อยู่บนเตียงของคนอื่นแล้ว โจวต้าหย่ง ฉันไม่เชื่อว่าเรื่องทั้งหมดนี้แกจะไม่รู้เรื่อง หรือว่าพวกแกทั้งบ้านวางแผนกันเพื่อหลอกฉัน”
เมื่อจะฟาดกัน ก็ต้องฟาดทุกอย่างให้เคลียร์ ยังไงชื่อเสียงของเธอก็พังยับเยินไปตั้งนานแล้ว เธอก็ไม่ได้กลัวว่าจะให้คนอื่นได้รับรู้อีก
โจวต้าหย่องนึกไม่ถึงว่าเรื่องที่เวินโหรวทำเองแท้ ๆ ตอนนี้กลับมาโทษคนในบ้านของเขา ไร้เหตุผลสิ้นดี
อีกอย่าง วันนี้เวินโหรวทำไมดูเหมือนเป็นคนละคนไปเลยล่ะ
“ไม่ว่าแกจะเชื่อหรือไม่ ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย” โจวต้าหย่งตัวตั้งตรงไม่กลัวเงาแปดเปื้อน ซ้ำยังไม่เชื่อว่าครอบครัวตัวเองจะทำเรื่องแบบนี้
ฮั่วเหยียนชวนเห็นภาพนี้แล้ว ในใจก็รู้สึกว่าเรื่องนี้คงไม่ง่ายดายนัก
ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ว่ายังไงก็คงไม่ไม่ใส่ใจชื่อเสียงตัวเองถึงขนาดเอาเรื่องพวกนี้มาพูดต่อหน้าคนมากมาย?
“ได้ เราจะตรวจสอบให้ชัดเจน หากพฤติกรรมของโจวต้าหย่งทำให้ภาพลักษณ์ทหารเสียหายร้ายแรงจริง ผมจะรายงานผู้บังคับบัญชา ปลดเขาออกจากกองทัพ” เขาเก็บสายตากลับมา แล้วพูดกับเวินโหรว
พอได้ยินว่าฮั่วเหยียนชวนจะสอบสวนตัวเอง โจวต้าหย่องก็แทบจะกัดฟันกรอด จ้องมองเวินโหรวด้วยความโกรธ
เสิ่นชิงซวงเห็นว่าเรื่องนี้เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อีกแล้ว ก็โกรธจนหันหลังเดินจากไป
“ชิงซวง”
โจวต้าหย่งเห็นดังนั้นก็รีบจะตามไป แต่ถูกฮั่วเหยียนชวนขวางไว้
ครั้งนี้ที่เขาและเสิ่นชิงซวงจัดงานแต่งงาน ก็ยังเป็นการปิดบังคนในตระกูลเสิ่นด้วย
เขารู้ฐานะของตัวเองดี เสิ่นชิงซวงคือคุณหนูใหญ่ของตระกูลเสิ่น ส่วนเขาเป็นแค่กองร้อยเล็ก ๆ ในกองทัพ ต่อให้บอกตระกูลเสิ่นไป คนของตระกูลเสิ่นก็ไม่มีทางยอมแน่
แต่ความรู้สึกที่เขามีต่อชิงซวงมันเป็นของจริง เขาอยากแต่งกับเธอ ใช้ชีวิตที่ดีกับเธอ
แต่ไม่คิดเลยว่า งานแต่งงานที่เขารอคอยมาอย่างยากลำบาก จะต้องมาพังพินาศเพราะการมาของเวินโหรว
“เรื่องวันนี้ ยังไม่ได้ข้อสรุป แกจะไปไหนไม่ได้” ฮั่วเหยียนชวนสั่งคนให้พาโจวต้าหย่งออกไปเลย
ก่อนจะจากไป ฮั่วเหยียนชวนเหลือบมองเวินโหรวแวบหนึ่ง นึกถึงท่าจับกุมที่ได้มาตรฐานของเธอเมื่อครู่
เมื่อครู่มีคนเห็นเป็นพยานตั้งมากมาย คงไม่มีใครกล้ามารังแกเธออีกแล้ว
เห็นว่าพอโจวต้าหย่งถูกพาตัวไปแล้ว เวินโหรวก็หยิบข้าวของของตัวเองจากพื้นดิน แล้วมุ่งตรงไปที่บ้านของโจวต้าหย่งทันที
วันนี้โจวต้าหย่งจัดงานแต่งงาน หน้าบ้านแปะคำว่า “ความยินดี” เต็มไปหมด ไม่ใช่เท่านั้น เฟอร์นิเจอร์ในบ้านยังเป็นของใหม่ทั้งหมดอีกด้วย แสดงให้เห็นว่าโจวต้าหย่งทุ่มเทไปกับเสิ่นชิงซวงมากแค่ไหน
ตอนนี้ยังไงเธอก็ยังเป็นว่าที่คู่หมั้นของโจวต้าหย่งในนาม ยังไม่มีที่ไปที่ไหน ก็เลยทำได้เพียงอาศัยอยู่ที่บ้านของเขาก่อน