เมื่อได้ยินคำพูดของเวินโหรว สีหน้าของฮั่วเหยียนชวนก็ชะงักไปเล็กน้อย
“ฉันจะอธิบายให้ทุกคนเข้าใจเอง”
ตอนที่ทั้งคู่แต่งงานกันก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้คิดอะไรมากจริง ๆ คิดแค่ว่าทั้งสองเป็นเพียงคู่ร่วมมือกันเท่านั้น เรื่องในอดีตของเธอจึงไม่ได้เข้าไปยุ่งมากนัก
เมื่อก่อนคนอื่นจะพูดอย่างไร เขาไม่สนใจ แต่ตอนนี้พอได้ยินใครพูดทำลายชื่อเสียงของเธอ เขากลับใส่ใจยิ่งกว่าเธอเสียอีก
ยิ่งไปกว่านั้น เด็กในท้องของเธอก็เป็นลูกของเขา ได้ยินคนอื่นเรียกเด็กว่า “ลูกนอกคอก” ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาจะทนได้อย่างไร
เวินโหรวไม่ได้ใส่ใจฮั่วถิงถิงนัก เมื่อมีฮั่วเหยียนชวนจัดการเรื่องนี้ให้ เธอก็วางใจ
ตอนนี้โรงเรือนในแปลงนาก็สร้างเสร็จแล้ว ขั้นต่อไปก็คือไปซื้อเชื้อเห็ดที่สถานีเกษตรวิทยาในเมืองชิ้น
“พรุ่งนี้ฉันว่าจะไปเมืองชิ้น ดูว่าจะซื้อเชื้อเห็ดได้ไหม” ระหว่างกินข้าว เวินโหรวปรึกษาฮั่วเหยียนชวน
ฮั่วเหยียนชวนพยักหน้า “พรุ่งนี้ฉันจะให้คนไปส่งเธอ แล้วก็เอาจดหมายแนะนำไปให้ด้วย”
ถึงเธอจะเคยไปเมืองชิ้นมาก่อน แต่เขาก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้
เดิมทีเวินโหรวอยากปฏิเสธ แต่พอคิดอีกที เมืองชิ้นก็อยู่ไกลจากที่นี่จริง ๆ
“จะทำให้พวกคุณเสียเวลาหรือเปล่า” ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่อยากรบกวนคนอื่นมากเกินไป
“ไม่หรอก ห่าวกังกับพวกเขาต้องไปทำธุระที่เมืองชิ้นทุกสัปดาห์อยู่แล้ว ถึงตอนนั้นก็แวะไปส่งเธอได้”
เมื่อได้ยินฮั่วเหยียนชวนพูดเช่นนั้น เวินโหรวก็วางใจ
กินข้าวเสร็จ ฮั่วเหยียนชวนก็กลับกองทัพ
ฮั่วถิงถิงไม่อยากพักในที่ที่ฮั่วเหยียนชวนจัดไว้ให้ แต่ก็ไม่กล้าไปพักที่บ้านของฮั่วเหยียนชวน จึงได้แต่ไปหาเสิ่นชิงซวง