เรื่องของห่าวกังกับเผิ่งเสี่ยวว่าน เวินโหรวรู้ไม่มากนัก ถึงขั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขารู้จักกันตั้งแต่เมื่อไร
แต่พอนึกถึงท่าทีของหวังลี่ผิงเมื่อครู่ เธอก็รู้สึกโชคดีที่ตอนนั้นไม่ได้รับปากว่าจะช่วยจับคู่ให้เธอกับห่าวกัง
หลังจากนั้นอยู่พักหนึ่ง หวังเยี่ยนผิงก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้กับเธออีก เวินโหรวจึงไม่ได้ใส่ใจต่อ
ช่วงหลายวันนี้เธอยุ่งอยู่กับการสอบคัดเลือกครูของโรงเรียน ข้อสอบก็ให้คนจากการศึกษาจังหวัดออกเรียบร้อยแล้ว และกำหนดสอบในอีกสามวัน
เพราะโรงเรียนรับครูได้จำนวนจำกัด ทั้งยังมีคนสมัครมากมาย แค่การสอบรอบแรกก็สามารถคัดคนออกไปได้เป็นจำนวนมากแล้ว
เรื่องสร้างโรงเรียนที่นี่ เวินโหรวได้พูดคุยกับทางการศึกษาจังหวัดไว้ตั้งนานแล้ว
เมื่อมีการศึกษาจังหวัดคอยสนับสนุน งานของเวินโหรวก็ทำได้ง่ายขึ้นมาก
การคัดเลือกครั้งนี้ค่อนข้างยาก ต้องผ่านการคัดเลือกสองรอบ รอบแรกเป็นข้อเขียน หรือก็คือการสอบ ส่วนรอบที่สองเป็นการสัมภาษณ์โดยผู้อำนวยการชั่วคราวกับผู้บริหารจากการศึกษาจังหวัด
เผิ่งเสี่ยวว่านเตรียมตัวไว้นานแล้ว เธอมั่นใจในการคัดเลือกครั้งนี้มาก
ยิ่งก่อนหน้านี้เธอเคยเป็นครู ความรู้เฉพาะทางก็ไม่ต้องพูดถึง เรื่องสอบเองก็ไม่มีอะไรให้กลัว
ส่วนเสิ่นชิงซวงกับหวังลี่ผิงนั้น เสิ่นชิงซวงยังพอไหว เธอเรียนจบมัธยมปลาย ขอแค่ทบทวนสักหน่อยก็สอบผ่านได้
แต่หวังลี่ผิงไม่เหมือนกัน เธอเรียนจบแค่มัธยมต้น แถมไม่ได้จับหนังสือมาหลายปีแล้ว ความรู้ที่เคยเรียนมาก็ลืมไปหมด การสอบจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเธอมาก
ถึงอย่างนั้น หวังเยี่ยนผิงก็สนับสนุนให้น้องเล็กอยู่ทำงานที่โรงเรียนแห่งนี้ เพราะต่อไปจะได้อยู่ใกล้ห่าวกังมากขึ้น
ถ้าสุดท้ายทั้งคู่ได้ลงเอยกันจริง ๆ ก็จะได้ทำงานใกล้กัน แถมยังได้อยู่ในเขตบ้านพักเดียวกับเธอ พี่น้องจะได้คอยดูแลช่วยเหลือกัน
เพียงแต่เธอก็เป็นห่วงว่าหวังลี่ผิงจะสอบไม่ผ่านในครั้งนี้
“พี่ใหญ่ ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก ก็แค่ข้อสอบระดับประถมเอง ฉันจะสอบไม่ผ่านได้ยังไง” หวังลี่ผิงมั่นใจในการสอบครั้งนี้มาก เธอไม่อยากให้ห่าวกังดูถูกตัวเอง
หลายวันมานี้เธอทบทวนความรู้ที่เคยเรียนมาทุกวัน แค่การสอบเล็ก ๆ จะทำอะไรเธอได้