ในชั่วขณะนั้น เวลาราวกับหยุดนิ่ง
เผยซูหว่านเบิกตากลมโตขึ้นฉับพลัน ขนตายาวงอนกระตุกสองครั้ง ร่างทั้งร่างแข็งทื่ออยู่กับที่ราวกับหุ่นไม้
แต่ไม่นาน ร่างกายของเธอก็ผ่อนคลายลงโดยไม่รู้ตัว เอนมาข้างหน้าเล็กน้อย มือยกขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ก่อนจะแตะลงบนตัวหลี่เช่อเบา ๆ
ไม่ได้ออกแรง และก็ไม่ได้ชักมือกลับ เพียงวางมือค้างไว้อย่างนั้น
หลี่เช่อรู้สึกได้ว่าลมหายใจของเธอเริ่มถี่ขึ้น ลมหายใจร้อนผ่าวปะทะใบหน้าของเขา ชวนให้รู้สึกซาบซ่าน กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่เคยจางบางก็เหมือนจะเข้มข้นขึ้นในชั่วขณะนี้
ตอนนี้เขากลับลนลานยิ่งกว่าเผยซูหว่านเสียอีก
เมื่อครู่ไม่รู้เป็นอะไร สมองเหมือนรวนไปชั่วขณะ จู่ ๆ ก็เผลอขยับเข้าไปหาเธอราวกับถูกผีสิง
แต่พอสัมผัสกันเข้าจริง ๆ หัวใจเขากลับเหมือนหยุดเต้น ร่างทั้งร่างคล้ายถูกไฟฟ้าช็อต
ริมฝีปากนุ่มชุ่มชื้นคู่นั้นนุ่มยิ่งกว่าสายไหมที่เขาเคยกินเสียอีก ปลายลิ้นยังรับรสหวานเลี่ยนจาง ๆ จากลิปกลอสบนริมฝีปากของเธอได้ด้วย
เขาไม่กล้าขยับ และไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร ได้แต่แนบชิดกันเบา ๆ อยู่อย่างนั้น
จนกระทั่งไฟหน้าของรถมายบัคสาดเข้ามา แม้หร่วนหนัวจะตอบสนองได้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ และรีบปิดไฟหน้าทันที
แต่ก็ยังทำให้ทั้งคู่ได้สติ รีบผละออกจากกันอย่างลนลาน
เผยซูหว่านก้มหน้า ยกมือจัดผมตัวเองไม่หยุด พยายามปัดไปทัดหู
ปลายหูที่โผล่พ้นเส้นผมแดงก่ำไปหมดแล้ว ส่วนแก้มที่แดงระเรื่อก็เห็นเด่นชัดเป็นพิเศษ