หลังพิธีกรประกาศเกมเสร็จ ก็เบี่ยงตัวหลบให้อุปกรณ์ประกอบฉากที่อยู่ด้านหลังทันที
ผู้ชมในงานส่งเสียง “ว้าว” ตามสัญญาณจากทีมงานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พร้อมกับโบกอุปกรณ์ในมือกันอย่างกระตือรือร้น
ม่านผืนหนึ่งค่อย ๆ เปิดออก เผยให้เห็นโต๊ะบิลเลียดที่จัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว
โต๊ะบิลเลียดตัวนี้ไม่ใช่ขนาดมาตรฐาน แต่เป็นแบบย่อส่วน ความยาวประมาณ 1.5 เมตร กว้างราว 0.8 เมตร ดูคล้ายโต๊ะบิลเลียดสำหรับเด็ก
บนผ้าสักหลาดสีเขียวมีลูกแก้วจัดวางไว้เหมือนลูกบิลเลียด โดยลูกแก้วสีขาวน้ำนมวางอยู่ตรงจุดเริ่มแทง
แขกรับเชิญหลายคนรู้กติกาเกมและซ้อมกันมาแล้ว แต่ก็ยังให้ความร่วมมือ แสดงสีหน้าหลากหลายแบบ
“ที่แท้ก็เล่นลูกแก้วแบบนี้เหรอ? ตอนเด็ก ๆ เคยเล่นไหม?”
“แน่นอนสิ ฉันบอกเลยนะ ฉันนี่มือโปรเลย”
พี่ซาจื่อซึ่งอายุมากที่สุดเท้าเอวพูดว่า
“นึกว่าจะแข่งอะไรกัน ที่แท้ก็แข่งเล่นนี่เอง!
ฉันบอกเลยนะ ตอนเด็ก ๆ ฉันเคยชนะลูกแก้วมาทั้งหมู่บ้านเลย”
“พี่ซาจื่อ ฝากด้วยนะ!”
ต้องบอกว่านักแสดงพวกนี้มีเซนส์วาไรตี้ดีจริง ๆ
ถึงจะรู้ล่วงหน้าว่ามีเกมอะไร แต่บรรยากาศครึกครื้นที่พวกเขาแสดงออกมาในตอนนี้ก็ยังดูเป็นธรรมชาติ ไม่ขัดตาเลย
ผู้ชมด้านล่างก็ให้ความร่วมมือ ส่งเสียงกันสารพัด
ส่วนสมาชิกทีมแชมป์ พอมองลูกแก้วแล้วก็มีสีหน้าประหม่าอยู่บ้าง ดูสมจริงไม่น้อย
อย่างแรก อายุของแชมป์พวกนี้ยังน้อยกันทั้งนั้น เพราะอาชีพนี้ต้องอาศัยช่วงวัยหนุ่มสาว หลายคนเป็นหนุ่มสาวที่เกิดหลังปี 2000
