ประตูเลื่อนตรงหน้าเวทีกลมสั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงพ่นแก๊สจำนวนมาก
ทีมควบคุมรายการกดปุ่ม ก่อนจะเปิดเพลงประกอบให้เข้ากับบรรยากาศ เพลงจังหวะสนุกสนานดังขึ้น
เด็กสาวสะดุ้งไปทั้งตัว ความตื่นเต้นดีใจก่อนหน้านี้เปลี่ยนเป็นความประหม่าในพริบตา ถึงขั้นขาอ่อนแทบยืนไม่อยู่
หลี่เช่อเองก็ประหม่าอยู่บ้าง แต่การฝึกฝนก่อนหน้านี้ก็ช่วยได้มากทีเดียว
หลี่เช่อยื่นมือไปดีดนิ้วดังเป๊าะข้างหูเธอ เด็กสาวสะดุ้งทั้งตัว ความหวาดกลัวและความประหม่าที่เกาะกุมร่างกายกลับค่อย ๆ คลายลงอย่างน่าประหลาด ทว่าวิธีนี้ก็ช่วยได้แค่ชั่วคราว ไม่ได้แก้ปัญหาที่ต้นเหตุ
“ไม่ต้องคิดมากหรอก เราก็เป็นแค่คนธรรมดา ทำได้ไม่ดีก็ไม่มีใครหัวเราะเยาะเธอหรอก”
เด็กสาวพยักหน้าขอบคุณ กำหมัดทั้งสองข้างแล้วให้กำลังใจตัวเองไม่หยุด
เวลานี้ประตูกลมเปิดออก หลี่เช่อก้าวเข้าไปก่อน
แม้จะยังประหม่าอยู่บ้าง แต่ในตอนนี้เขาก็สามารถเผชิญหน้ากับสายตาที่รายล้อมเข้ามา รวมถึงกล้องและไมโครโฟนที่เล็งมาทางตัวเองได้อย่างสงบนิ่ง
ตอนนี้ในสนามมีคนอยู่ราวสิบกว่าคน
กลุ่มหนึ่งเป็นคนคุ้นหน้าที่สวมชุดกีฬา ทุกคนเป็นคนที่หลี่เช่อเคยเห็นทางโทรทัศน์ ส่วนโจวหลุนหลุนยืนอยู่กลางกลุ่ม ดูเหมือนยังง่วงไม่หาย
อีกฝั่งมีชายหญิงวัยหนุ่มสาวหลายคน รูปร่างกำยำและดูมีชีวิตชีวา เห็นได้ชัดว่านี่คือสมาชิกทีมแชมป์ที่ได้ยินถึงก่อนหน้านี้
หลี่เช่อยังเห็นใบหน้าคุ้นตาอยู่บ้าง ดูเหมือนจะเป็นนักกีฬาแชมป์ที่เก่งมากทั้งนั้น