หลี่เช่อเดินเข้าไปใกล้อีกหน่อยอย่างคลางแคลงใจ แนบตัวเข้ากับตู้กระจกแล้วพินิจไหเคลือบลายครามตรงหน้าอย่างละเอียด
ที่จริงเขาไม่ค่อยรู้เรื่องของเก่าเท่าไร แต่ชอบขุดสุสานเป็นทุนเดิม จึงสนใจเรื่องนี้มาก หลังทำภารกิจเสร็จยังได้คุยแลกเปลี่ยนกับที่ปรึกษาเจียวเป็นพิเศษด้วย
เห็นได้ชัดว่าที่ปรึกษาเจียวอุดอู้อยู่ในคุกมานาน แถมยังเป็นคนที่มีเรื่องราวให้เล่าไม่น้อย
หลี่เช่อจัดเหล้าขาวเอ้อร์กัวโถวมาให้เขาขวดหนึ่ง แล้วยังหาบุหรี่ยวี่ซีมาอีกซอง ถือเป็นค่าฟังเรื่องเล่า
ที่ปรึกษาเจียวแกล้มถั่วลิสงกับหูหมู ดวงตาพร่ามัวด้วยฤทธิ์เหล้า ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟัง
“ฉันอยู่ข้างในมา 7 ปีแล้ว คราวนี้ทำความดีความชอบไว้ ไม่แน่ว่าอาจได้ลดโทษ...”
เจียวเหล่าซานผ่านเรื่องราวมาโชกโชนจริง ๆ
สุสานใหญ่ทุกแห่งที่เขาเล่า ทำเอาหลี่เช่อตะลึงตาค้าง ไม่ว่าจะเป็นสุสานกลางแอ่งน้ำในแม่น้ำหนูเจียง สุสานราชาเตี้ยนแถบเชิงเขาไอเหลา หรือถ้ำฝังศพในเทือกเขาสูงชันแถบสองกว่าง...
เรื่องประหลาดพิสดารที่พบเห็น ภาพมหัศจรรย์ที่ได้ประจักษ์ สมบัติล้ำค่าหายากที่ค้นพบ ทุกเรื่องทุกชิ้นราวกับตำนานเทพเซียน หากเล่าให้คนนอกฟัง รับรองว่าไม่มีใครเชื่อ
แต่เรื่องที่เจียวเหล่าซานเล่าให้หลี่เช่อฟัง เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องจริงจากปากเขาเอง
ชายตรงหน้าคือบุคคลสำคัญที่สุดของสุสานบรรพชนหมิงในครั้งนี้ ดูราวกับว่าสุสานบรรพชนหมิงทั้งแห่งเปิดขึ้นมาเพื่อเขาคนเดียว
แค่เขาคนเดียวก็ระดมกำลังคนได้มากมายขนาดนี้แล้ว อิทธิพลเบื้องหลังที่ขยับตามเขามาคงยิ่งใหญ่เกินจินตนาการ
สิ่งที่ทำให้เจียวเหล่าซานตกใจและหวาดหวั่นยิ่งกว่าคือ เขากลับอ่านอะไรจากใบหน้าของหลี่เช่อไม่ได้เลย