เมื่อเห็นว่าเหยี่ยวดำไม่สนใจคำเตือนของตัวเอง แถมยังบินกร่างมุ่งหน้าเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
เปาชิงก็เดือดขึ้นมาทันที เขารีบเปลี่ยนไปใช้ช่องสื่อสารของกองเรือเพื่อรายงาน:
“รายงาน! เป้าหมายคือเฮลิคอปเตอร์ ยูเอช-60เจเอของฝ่ายญี่ปุ่น ปฏิเสธคำเตือนและยังคงรุกคืบเข้าสู่เขตแกนกลางของการซ้อมรบ ตอนนี้ล่วงล้ำเข้ามาแล้ว 12 ไมล์ทะเล ขออนุญาตยิง!”
ผู้บังคับการเรือใจเต้นขึ้นมา เขาคว้าวิทยุสื่อสารแล้วถามว่า “ยืนยันตัวตนเป้าหมายแล้วหรือยัง?”
ไม่รู้ว่าเป็นเพียงภาพลวงตาหรือเปล่า เปาชิงรู้สึกว่าท้ายเสียงของผู้บังคับการเรือมีความคาดหวังและตื่นเต้นแฝงอยู่เล็กน้อย
เขากดความสงสัยในใจลง แล้วรายงานต่อ “ยืนยันแล้ว มีเครื่องหมายกองกำลังป้องกันตนเองทางบกของญี่ปุ่น เส้นทางบินมุ่งตรงเข้ามาในวงเตือนภัยของหมู่เรือ”
“ดี!”
เสียงของผู้บังคับการเรือพลันสูงขึ้นหลายระดับ
ก่อนออกเดินทาง พวกเขาจัดประชุมอย่างละเอียดรอบคอบ และได้รับอนุมัติไว้แล้ว
หน่วยใดก็ตามที่ไม่ใช่ฝ่ายเรา กล้าบุกเข้าเขตซ้อมรบโดยไม่ขออนุญาตจากเจดับเบิลยู ก็ให้ยิงได้ทันที!
ต่อให้กองเรือที่เจ็ดของอเมริกาบุกเข้ามาทั้งกอง พวกเขาก็จะเข้าไปปะทะกันให้รู้ดำรู้แดง
นี่คือคำรามของผู้ใหญ่ระดับสูงคนนั้นตอนตบโต๊ะในที่ประชุม
นี่เป็นครั้งแรกที่ผู้บังคับการเรือได้รับ “กระบี่อาญาสิทธิ์” แบบนี้
แม้สีหน้าจะไม่แสดงออก แต่ในใจเขาก็เฝ้าหวังมาตลอดตั้งแต่ออกทะเลว่าจะมีใครสักคนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงบุกเข้ามา