เฉินจั๋วเดินเร็วไปยังนอกระเบียงทางเดิน ใบหน้าดูสงบนิ่ง แต่จริง ๆ แล้วกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก
แม้เขาจะเพิ่งใช้การทดลองเล็ก ๆ เพื่อพิสูจน์ว่าชายหนุ่มคนนั้นมีความพิเศษจริง ๆ แต่เรื่องทั้งหมดก็ยังคงเหลือเชื่อ
อย่างมากก็แค่ทำให้เรื่องนี้เปลี่ยนจาก 100% ที่เป็นไปไม่ได้ กลายเป็น 99% ที่เป็นไปไม่ได้
แต่มองอีกมุมหนึ่ง เรื่องนี้ไม่ได้เปลี่ยนจากที่เป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง กลายเป็นเป็นไปได้บ้างหรือ? ถึงแม้จะเป็นไปได้แค่ 1% ก็ตาม
สำหรับเฉินจั๋ว มันก็คุ้มค่าที่จะเดิมพันแล้ว!
ที่สำคัญที่สุด ภารกิจของหลี่เช่อไปหยุดอยู่ที่จุดที่ละเอียดอ่อนมากพอดี
จุดนี้ก็คือเขาสามารถช่วยหลี่เช่อทำภารกิจทั้งหมดให้สำเร็จได้จริง!
การขับรถถังรุ่น 100 ทำดริฟต์ เรื่องนี้จะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ง่าย
ตามหลักการแล้วต้องไม่สามารถทำได้แน่นอน แต่ในฐานะหัวหน้าระดับกลางของหน่วยงานความมั่นคง หลักการบางอย่างสำหรับหน่วยงานความมั่นคงแล้วค่อนข้างยืดหยุ่นได้
แต่ถึงอย่างนั้น รายงานที่ต้องเขียนก็ยังต้องเขียน เพียงแต่ว่ากระบวนการจัดการเรื่องและเนื้อหารายงาน...
เขาคิดอยู่อย่างละเอียด แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรออกอีกครั้ง
"เสี่ยวจ้าว ตอนนี้นายช่วยเขียนรายงานให้ฉันหน่อย เป็นรายงานทั่ว ๆ ไป
เรื่อง: เกี่ยวกับการพึ่งพาบุคลากรสายลับในการตรวจสอบเบาะแสลับพิเศษ ขออนุมัติให้เข้าถึงอุปกรณ์ลับทดลองในโครงการพิเศษ
ข้อมูลพื้นฐาน: เขียนว่าฉันประสานงานกับบุคลากรสายลับที่เฝ้าติดตามเป็นพิเศษคนหนึ่ง
บุคคลดังกล่าวเพิ่งแจ้งว่าได้ครอบครองเบาะแสลับที่ไม่ปกติ มีมูลค่าสูง แหล่งข้อมูลเฉพาะตัว มีความเป็นเอกลักษณ์สูง ไม่มีช่องทางสาธารณะใด ๆ มาสนับสนุนการยืนยัน
หลังจากการตรวจสอบภาคสนามเบื้องต้น การทดสอบพฤติกรรม การปรับเทียบเวลา และวิธีการปกปิดอื่น ๆ ข้อมูลพิเศษที่บุคคลดังกล่าวให้มามีความน่าเชื่อถือสูงมาก
ไม่ใช่การคิดไปเอง การคาดเดา หรือการแต่งเรื่อง ไม่พบความผิดปกติทางจิต การจงใจรายงานเท็จ การก่อกวน หรือกรณีอื่น ๆ เบาะแสดังกล่าวมีคุณค่าในการตรวจสอบและวิเคราะห์เพิ่มเติม
ส่วนที่เหลือของคำขอ เขียนตามแบบฟอร์มมาตรฐานได้เลย
จำได้ใช่ไหม?"
นี่คือศิลปะของการรายงาน
หากสุดท้ายการทดลองล้มเหลว เขาก็แค่โดนตำหนิเล็กน้อย แต่จะไม่ผิดวินัยเด็ดขาด!
จากนั้นเขาก็เปิดสมุดโทรศัพท์อีกครั้ง กดโทรออก พอสายถูกตัดสินใจรับ เสียงของเขาก็สูงขึ้นโดยไม่รู้ตัว:
"โอ้ เหล่าจาง! ฮ่า ๆ ๆ ๆ ฉันเอง!"
................
"โอ้ เหล่าเฉิน นายไม่มาหาฉันโดยไม่มีธุระหรอกใช่ไหม?"
หน้าประตูหน่วยหุ้มเกราะ กองทัพภาค เอชดี
ชายวัยกลางคนอายุประมาณ 40 กว่า ๆ สะพายยศสองดาวสามดอก กอดไหล่เฉินจั๋วพร้อมกับยิ้ม:
"ตั้งแต่ที่นายเข้ากองความมั่นคงแห่งชาติ จะชวนนายออกมากินข้าวยังยากเลย
พวกเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก แต่กลับกินข้าวด้วยกัน กินเลี้ยงงานมงคลยังไม่เห็นหน้านายเลย"
เฉินจั๋วเห็นเพื่อนเก่า ก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก เขายิ้มเจื่อน ๆ แล้วส่ายหัว:
"ไม่มีทาง ช่วงไม่กี่ปีมานี้บางคนเริ่มเหิมเกริม เรายุ่งจนแทบไม่มีเวลาแม้แต่จะก้าวเท้าลงพื้น
กว่าจะได้วันหยุด ตั้งใจว่าจะมาหานายดื่มเหล้าด้วยกัน สุดท้ายก็มาเจอเรื่องเข้าอีก"
แววตาชายวัยกลางคนวาบขึ้นเล็กน้อย เสียงก็เบาลง:
"ที่นายมาครั้งนี้... หรือว่าคนในกองฉัน? ให้ตายเถอะ! ไอ้สัตว์ชนิดไหนกล้าเป็นคนทรยศใต้บัญชาฉางจางหู??"
"ไม่มีอะไร อย่าเดาสุ่ม" เฉินจั๋วปฏิเสธทันที: "อย่าพูดตรงนี้ ไปที่ห้องทำงานนายก่อน"
เพิ่งเข้าประตูไป เฉินจั๋วก็หยิบรายงานการอนุมัติที่เพิ่งออกมาใหม่จากกระเป๋าเอกสารที่พกติดตัว วางลงบนโต๊ะทำงานของจางหู
"เรื่องครั้งนี้ค่อนข้างง่าย นายดูสิ"
จางหูโยนบุหรี่หนึ่งซองให้เขาก่อน แล้วค่อยหยิบรายงานขึ้นมาดูอย่างละเอียด เนื้อหาข้างบนไม่มาก แค่ไม่กี่นาทีก็อ่านจบ
เขาก็เงยหน้าขึ้น ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย: "แค่นี้เองเหรอ?"
เฉินจั๋วจุดบุหรี่ สูบลึก ๆ หนึ่งที แล้วค่อยเอนหลังพิงพนักเก้าอี้
ควันจาง ๆ ที่พ่นออกมาบดบังใบหน้าของเขาไว้ ทำให้ดูเคร่งขรึม:
"อย่าเพิ่งด่วนสรุป นี่เป็นแค่เรื่องในรายงาน
ที่ฉันอยากถาม... การใช้รถถังรุ่น 100 ทำดริฟต์สักครั้ง ยากไหม?"
"ยาก—"
จางหูก็ 'แปะ' จุดบุหรี่ขึ้นมาเช่นกัน:
"ยากที่ไหนกัน!
ลูกทีมฉันน่ะ เล่นรถถังคันนั้นจนแทบจะกลายเป็นของเล่นแล้ว
ฉันบอกนายเลย รถถังรุ่น 100 นี่แกร่งสุด ๆ ประสิทธิภาพดีเยี่ยม ไม่มีที่ติ
ไม่ต้องพูดถึงการดริฟต์เลย ถ้าแกะน้ำหนักลงให้หมด ให้นายหมุนเป็นวงกลมได้ด้วยซ้ำ!"
สีหน้าเคร่งเครียดของเฉินจั๋วผ่อนคลายลงเล็กน้อย แล้วถามต่อ: "ถ้าเป็นคนที่ไม่เคยขับรถถังมาก่อน ให้เขาทำดริฟต์สักครั้ง จะยากไหม?"
คำถามนี้ทำให้จางหูขมวดคิวคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่ายหัว:
"ก็ไม่ยาก ถ้าเป็นคนที่สติปัญญาปกติ ร่างกายไม่มีปัญหาอะไร การดริฟต์สักครั้งก็ง่ายมาก ของแบบนี้ยากกว่ารถยนต์ไม่เท่าไหร่"
เฉินจั๋วโล่งใจถอนหายใจ พยักหน้าแล้วพูดว่า: "งั้นก็ได้ เหล่าจาง ไปเอายอดฝีมือที่สุดในหน่วยนายมาให้ฉันหน่อย!"
จางหูไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบหยิบโทรศัพท์ตั้งโต๊ะขึ้นมากดโทรออก:
"ฉันเอง ใช่! ผู้บังคับกองพันที่ 2 ให้นายเรียกหมวดที่เคยได้แชมป์การแข่งขันทหารทั้งกองทัพมาที่นี่! เร็วหน่อย!"
ไม่นาน ชายหนุ่มที่ดูแข็งแกร่งหลายคนก็เดินแถวเข้ามา เฉินจั๋วเล่าความต้องการของเขาทีละจุด
พอเล่าจบ ทุกคนก็ยืดอกขึ้นพร้อมกับตะโกน:
"รับประกันภารกิจสำเร็จ!"
........................
หลี่เช่อรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน เขางง ๆ ถูกเฉินจั๋วพาขึ้นรถ แล้วก็งง ๆ มาถึงพื้นที่กว้างแห่งหนึ่ง
สุดท้ายก็งง ๆ รับหมวกกันน็อกที่เฉินจั๋วยื่นให้ สวมใส่บนหัว
ทันใดนั้น โลกทั้งใบก็มืดมิดมองไม่เห็นอะไรเลย ที่แท้ก็เป็นหมวกที่ครอบทั้งหัว?
"ทดสอบหน่อย ได้ยินไหม?"
เสียงของเฉินจั๋วดังขึ้นในหมวกกันน็อกทันที
เสียงไม่ดังนัก ฟังดูคล้ายกับกำลังคุยโทรศัพท์ ที่แท้ก็มีเครื่องรับส่งสัญญาณติดมาด้วยเหรอ?
"ได้ยินอยู่... แต่หัวหน้าเฉิน นี่นาย..."
หลี่เช่องง ๆ การที่มองไม่เห็นอะไรเลยแบบนี้ทำให้เกิดความรู้สึกไม่ปลอดภัยโดยธรรมชาติ
"ตามที่นายบอก ระบบให้ภารกิจแก่นายแค่ขับให้เสร็จสักครั้ง ใช่ไหม?"
"ใช่แล้ว—"
จู่ ๆ หลี่เช่อก็เข้าใจขึ้นมา วิธีนี้ทำให้ความเสี่ยงที่จะรั่วไหลของความลับลดลงเหลือน้อยที่สุดได้จริง ๆ
เขาหุบปาก ไม่พูดต่อ ซึ่งทำให้เฉินจั๋วรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
การที่สามารถเข้าใจสถานการณ์ของตัวเองได้อย่างรวดเร็วและยอมรับได้ ไม่ใช่ความสามารถที่ทุกคนมี
หลี่เช่อถูกพาลงจากรถอย่างงุ่มง่าม ถูกเฉินจั๋วนำทางปีนบันได ผ่านความรู้สึกไม่เรียบใต้เท้า เขารู้ตัวว่าตัวเองคงเข้าไปในรถถังแล้ว
เพิ่งนั่งประจำที่ ก็มีคนจับมือเขาขึ้นวางบนที่จับเย็น ๆ สองข้าง:
"นี่คือคันโยกซ้าย ควบคุมการเลี้ยวของหนอนผีเสื้อ..."
"นี่คือคันโยกขวา ควบคุมการก้มเงยของกระบอกปืน ท่าทางของตัวรถ..."
"นายขับรถเป็นใช่ไหม? เท้าซ้ายเบรก เท้าขวาคันเร่ง..."
หมวกกันน็อกปิดสนิทกันเสียงรบกวนทั้งหมด เหลือเพียงเสียงเครื่องยนต์รถถังที่ทุ้มต่ำมั่นคง กอดห้องขับทั้งหมดไว้
คำสั่งที่เยือกเย็นของพลรถถังดังผ่านหูฟังสื่อสาร ไม่มีคำพูดฟุ่มเฟือย ทุกประโยคชี้ไปที่แกนกลางของการควบคุม
หลี่เช่อค่อย ๆ คุ้นเคยกับการควบคุมรถถัง แม้แต่เสียงเครื่องยนต์ที่หมวกกันน็อกก็บังไม่มิด แต่หัวใจของเขากลับค่อย ๆ สงบลง
ฝึกซ้อมอยู่แบบนี้สักพัก เสียงของเฉินจั๋วดังขึ้นในหมวกอีกครั้ง:
"เหลือเวลาอีกเท่าไหร่?"
หลี่เช่อดูเวลา: "เหลืออีก 42 นาที 36 วินาที"
"งั้นเริ่มเลย"
"อืม!"
"จัดท่าทางให้พร้อม พื้นที่ว่างแล้ว เริ่มได้"
"รับทราบ"
หลี่เช่อตั้งสมาธิ เท้าซ้ายยกเบา ๆ เท้าขวาเหยียบคันเร่งสุด
พลังของรถถังรุ่น 100 ระเบิดออกมาทันที แรงบิดมหาศาลส่งออก ตัวถังหนัก ๆ เร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหัน หนอนผีเสื้อบดผ่านสนามฝึกที่ราบเรียบ เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นอย่างฉับพลัน ความเร็วพุ่งขึ้นสู่ระดับกลางถึงสูงที่กำหนด
"ความเร็วถึงแล้ว เตรียมเข้าทางโค้งดริฟต์!"
คำสั่งพลรถถังตามมาทันที
"ดึงคันโยกซ้ายสุด! เบรก! ทรงตัวไว้!"
รถถังหลักหนัก ๆ หลุดจากแรงเฉื่อยของการวิ่งตรงทันที ท้ายรถเหวี่ยงออกข้างตามธรรมชาติ
"คืนคันโยก! เติมน้ำมัน! ระวังอย่าเติมเต็ม!"
วืด!
เสียงหนอนผีเสื้อเสียดสีพื้นดินดังแหลมแล้วหยุดลงทันที ตัวรถที่เหวี่ยงไปมา ค่อย ๆ กลับมาตรง
ต่อหน้าหลี่เช่อ ข้อความแจ้งเตือนก็โผล่ขึ้นมา:
[ภารกิจ: ขับรถถังรุ่น 100 ทำดริฟต์หนึ่งครั้ง]
[สำเร็จแล้ว]
[รางวัล: เทคโนโลยียางอากาศลิเธียมเชิงพาณิชย์]