พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา เขาก็สะดุ้งเล็กน้อย รีบยืดตัวตรงอีกครั้ง อุ้มสารวัตรขึ้นมาจ้องดูตรงหน้าอย่างละเอียด
เจ้าแมวตัวอวบถูกเขาจับยกค้างไว้ในท่านั้น เนื้อทั้งตัวกองรวมกันบนใบหน้า จึงดูตลกเป็นพิเศษ
แต่ดวงตากลมโตคู่นั้นกลับจ้องเขาเขม็ง
“เมี้ยว!”
【วาง....ฉัน.....ลง.....เดี๋ยว.....นี้.....】
หลี่เช่อจ้องมันนิ่ง ๆ แววตาที่เดิมดูเฉลียวฉลาดอย่างยิ่ง ตอนนี้หายไปแล้วจริง ๆ แม้ดวงตากลม ๆ จะยังดูซื่อบื้อ แต่ก็มีประกายฉลาดอยู่เล็กน้อย และไม่ใช่เขาคิดไปเอง
สิ่งที่ได้ยินจากการสดับฟังชัดเจนและเป็นระเบียบมากขึ้น ไม่เหมือนก่อนที่ทุกอย่างจะพร่าเลือน
ถ้าก่อนหน้านี้สารวัตรแสดงออกได้แค่คำสั้น ๆ หรืออารมณ์คล้ายสภาวะอย่างหิว ง่วง ดีใจ กลัว อย่างมากก็เพิ่มการบอกว่าอยากกินอะไรได้อีกอย่างเพราะความตะกละช่วยเสริม ตอนนี้กลับไม่เหมือนเดิมแล้ว มันสื่อความหมายได้ซับซ้อนขึ้นมาก
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
หรือว่าเจ้าแมวโง่นี่จะโตเต็มวัยรอบสอง จู่ ๆ ก็ฉลาดขึ้นมา? หรือว่า...
เขาวางสารวัตรลงอีกครั้ง หรือไม่ก็เป็นทักษะสดับฟังของเขาที่เลื่อนระดับขึ้น หรือพูดอีกอย่างคือความชำนาญเพิ่มขึ้น จึงได้ยินสิ่งต่าง ๆ มากขึ้นตามไปด้วย
ถ้าเป็นกรณีแรกก็ไม่สำคัญ จะฉลาดหรือโง่ก็ไม่ได้ส่งผลอะไร แต่กรณีที่สองนี่น่าสนใจมาก
เขารู้อยู่แล้วว่าทักษะสดับฟังจะแข็งแกร่งขึ้นได้
ตั้งแต่เพิ่งไปถึงแอฟริกาจนอยู่ที่นั่นครบหนึ่งเดือน ทักษะสดับฟังก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด เรียกได้ว่าเปลี่ยนไปมากทีเดียว