เมื่อกดเล่น เสียงบรรยายอันเป็นเอกลักษณ์ของสวนลึกลับก็ดังขึ้นในหูฟังของสงจ่านเผิง น้ำเสียงราบเรียบ สงบนิ่งอย่างยิ่ง ไม่มีความขึ้นลงแม้แต่น้อย
“ชายคนหนึ่งเดินทางจากหมู่บ้านถังโข่วขึ้นสู่เส้นทางเอ๋าไถอย่างเปิดเผย จากนั้นก็ใช้เวลาหลายคืนอย่างสุขสบายบนเส้นทางเอ๋าไถ
ท้ายที่สุด เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายน...”
เอ๋? ที่แท้เป็นเส้นทางเอ๋าไถหรือนี่?
ดวงตาของสงจ่านเผิงเป็นประกาย ความสนใจยิ่งเพิ่มพูนขึ้น
ซีรีส์เส้นทางเอ๋าไถถือเป็นจุดเด่นของสวนลึกลับ เรียกได้ว่าเป็นสิ่งที่แฟนช่องนี้พลาดไม่ได้
เพียงแต่คนที่ใจกล้าพอจะไปเป็นวัตถุดิบให้สวนลึกลับมีไม่มากนัก โดยเฉพาะช่วงนี้ที่เป็นฤดูหนาวของเดือนพฤศจิกายนพอดี
เอ๋าไถฤดูหนาวกับเอ๋าไถฤดูร้อนนั้นต่างกันคนละระดับ
ถ้าเป็นฤดูร้อนและอากาศดี นอกจากลมแรงแล้ว ก็ยังพอพูดได้ว่าไม่ได้ยากเกินไปนัก
แต่เอ๋าไถฤดูหนาวไม่เหมือนกัน
ยอดเขาปกคลุมไปด้วยหิมะสะสม หากตะปูปีนเขาหลุดในหลายจุด ก็อาจไถลลงไปตามหน้าผาได้ยาวเหยียด จนถึงขั้นเสียชีวิต
ทั้งลมหนาวบาดผิว พายุหิมะ เส้นทางขรุขระ และแนวสันเขาที่เต็มไปด้วยหินกรวด ต่างก็อันตรายอย่างยิ่ง
เส้นทางเอ๋าไถในฤดูหนาวเป็นสิ่งที่แม้แต่นักเดินเขามากประสบการณ์และคนที่เคยเดินข้ามเอ๋าไถฤดูร้อนก็ยังส่ายหน้าเมื่อได้ยิน
จนถึงตอนนี้ คนที่เดินข้ามเส้นทางได้ครบถ้วนและสำเร็จมีน้อยนับนิ้วได้ทั่วประเทศ
คนที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คือพี่งูดุ ผู้ทำเรื่องยิ่งใหญ่นี้สำเร็จ
แต่ถึงจะเป็นคนดวงแข็งชนิดที่เขียนวันเดือนปีเกิดลงบนกระดาษยังผ่าฟืนได้อย่างเขา ตอนเดินเอ๋าไถฤดูหนาวก็ยังเจออันตรายเฉียดฉิวไม่เว้นวัน