เป็นอย่างที่คิด พอคำพูดนี้หลุดออกมา สีหน้าของเผยเจี้ยนหัวก็เปลี่ยนไปทันที รอยยิ้มค่อย ๆ จางลง ราวกับซึมลึกเข้าไปตามร่องริ้วรอยบนใบหน้า
เขายังคงดูอ่อนโยนเหมือนเดิม แต่บรรยากาศรอบตัวกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ในใจยิ่งปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ
หน่วยความมั่นคงแห่งชาติสืบเรื่องพวกนี้ได้ เขาไม่ได้แปลกใจอยู่แล้ว
แต่เมื่อเรื่องพวกนี้ถูกนำมาเชื่อมโยงกับสิ่งที่อีกฝ่ายพูดก่อนหน้านี้ มันก็น่ากลัวขึ้นมาทันที
นี่หมายความว่ายังไง? กำลังบอกเป็นนัยว่าความวุ่นวายในบริษัทก่อนหน้านี้ก็เกี่ยวข้องกับพวกเขาด้วยหรือ?
เฉินจั๋วไม่เปิดโอกาสให้เขาโต้ตอบ ยังคงพูดต่ออย่างเนิบช้า
“ลวี่เคอไท่... ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินของบริษัท เมื่อ 3 ปีก่อน เขาแยกเงิน 400 ล้านจากบัญชีบริษัทออกเป็นค่าบริการให้คำปรึกษาหลายสิบรายการ ผ่านบริษัทเปลือกที่ตั้งอยู่บนหมู่เกาะเคย์แมน...”
“จางหมิงหย่วน... รองประธานฝ่ายจัดซื้อของบริษัท มีผู้จัดหาลิเทียมคาร์บอเนตให้บริษัทแห่งหนึ่งเสนอราคาสูงกว่าราคาตลาดตันละ 8,000 ถึง 10,000 หยวน
ตลอด 5 ปีที่ผ่านมา บริษัทของพวกคุณจ่ายเงินเกินไปเกือบ 700 ล้านหยวน”
“หวังหลี่เฉิง รองประธานฝ่ายก่อสร้างโครงการ โครงการโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์หลายแห่งทางตะวันตกเฉียงเหนือที่พวกคุณทำ เขาเป็นคนดูแลทั้งหมดสินะ?
ผู้รับเหมาก่อสร้างทั้งสามรายเป็นญาติทางบ้านภรรยาของเขา ไม่มีคุณสมบัติ เป็นแค่บริษัทเปลือก แล้วก็รับเหมาช่วงต่อกันเป็นทอด ๆ...”
ยิ่งพูด สีหน้าของเผยเจี้ยนหัวก็ยิ่งหม่นคล้ำ