หลี่เช่อมีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เฉินจั๋วที่คอยจับตาดูเขาอยู่ตลอดพลันนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยแล้วลดเสียงถามว่า “เสร็จแล้วเหรอ?”
“อืม”
หลี่เช่อพยักหน้า พลางอ่านคำอธิบายเกี่ยวกับการชาร์จพลังอย่างละเอียด คิ้วค่อย ๆ เลิกสูงขึ้น
【ชาร์จพลัง: เติมจำนวนครั้งที่ใช้ให้ทักษะที่ใช้ได้ครั้งเดียวได้ ขณะนี้เติมได้ 1 ครั้ง เมื่อสะสมพลังงานเพียงพอจะได้รับจำนวนครั้งที่เติมได้】
นี่มัน... ซี้ด!
ในหัวของหลี่เช่อพลันนึกถึงทักษะ “ระงับภัยพิบัติ” ขึ้นมา
จากภัยพิบัติทั้งสี่ประเภท ตอนนี้เขาใช้ภัยลมไปแล้ว และเมื่อสภาพแวดล้อมในช่วงหลังเลวร้ายลง พายุไต้ฝุ่นขนาดมหึมาแบบนี้ย่อมเกิดถี่ขึ้นในอนาคตแน่นอน
ส่วนภัยน้ำท่วมและอุทกภัยก็จะเกิดบ่อยขึ้นตามปริมาณน้ำฝนที่เพิ่มขึ้นเช่นกัน
เรื่องนี้เป็นสิ่งที่กลุ่มรับมือและผู้ใหญ่เบื้องบนต่างเสียดาย แต่แค่สามารถสลายภัยพิบัติได้สักครั้งก็นับว่าโชคดีราวกับสวรรค์เมตตาแล้ว จะไปหวังให้มีทักษะนี้ใช้ได้ตลอดก็คงไม่ได้
แต่ตอนนี้หลี่เช่อกลับรู้สึกว่า เรื่องที่แต่เดิมเป็นไปไม่ได้เริ่มมีความหวังริบหรี่ขึ้นมาแล้ว
ถ้าชาร์จพลังได้ทันล่ะก็...
ภัยพิบัติทั่วไปก็จะไม่สร้างความเสียหายให้ประชาชนในประเทศมากมายอีกต่อไป!
เฉินจั๋วไม่ได้เร่งเขา เพียงรออย่างเงียบ ๆ ด้วยแววตาเปี่ยมความหวัง ให้หลี่เช่ออ่านทักษะจนจบ
ผ่านไปอีกราวหนึ่งถึงสองนาที หลี่เช่อจึงถอนหายใจยาว แล้วพยักหน้าให้เฉินจั๋วพร้อมกล่าวอย่างจริงจังว่า “อาเฉิน...”
“เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งรีบ!”