หน้าจอสีฟ้าอ่อนของระบบยังคงลอยอยู่ตรงหน้าหลี่เช่อ
แต่หลี่เช่อที่ยังหมดสติอยู่ไม่มีเวลาสนใจ เฉินจั๋วกับพวกอีกสองคนยืนอยู่หน้าประตู มองผ่านหน้าต่างบานเล็กของห้องรักษา
ได้แต่มองตาละห้อย ขณะที่พวกหมอกำลังวุ่นวายต่อเครื่องมือสารพัดชนิดเข้ากับร่างของหลี่เช่อ
แพทย์ประจำเรือสำรวจเป็นคนที่เฉินจั๋วสั่งย้ายมาด้วยตัวเอง ตามปกติแล้ว เรือสำรวจไม่มีทางมีทีมแพทย์ประจำเรือที่พร้อมขนาดนี้
แต่ตอนนี้ ผู้อำนวยการแผนกใหญ่ที่จู่ ๆ ก็ได้รับคำสั่ง ถูกส่งตัวขึ้นเครื่องบินจากโรงพยาบาลกลางเขตทหารมายังเรือสำรวจเพื่อปฏิบัติหน้าที่สนับสนุน กลับเกาหัวด้วยสีหน้างุนงงสุดขีด
การปรึกษาแพทย์ครั้งก่อนตามหลักแล้วก็ควรมีเขาร่วมด้วย เพียงแต่ตอนนั้นเขาปฏิบัติภารกิจอยู่อีกที่ ไม่อย่างนั้นคงตอบได้อย่างชัดเจนตั้งแต่แรกเห็น
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็หันมาเดินออกนอกห้อง ก่อนเอ่ยอย่างลังเลว่า
“ผอ.เฉิน อาการของเจ้าหน้าที่หนุ่มคนนี้ค่อนข้างแปลกครับ
ผมตรวจดูแล้ว ค่าต่าง ๆ ของร่างกายคงที่ดี ตรวจร่างกายก็ไม่พบความผิดปกติ ดูคล้ายกับแค่หลับไป
แต่การหลับแบบนี้ลึกกว่าการหลับปกติมาก ใกล้เคียงกับภาวะหมดสติเลยครับ
คิดว่าเราควรรีบส่งตัวเขากลับไปด้านหลัง เพื่อเข้ารับการตรวจที่ละเอียดกว่านี้ไหมครับ?”
พอได้ยินแบบนั้น เฉินจั๋ว หวังหงฉี และซูฉิงกลับถอนหายใจโล่งอก แบบนี้ก็ตรงกับที่คิดไว้