“ช่วยได้แน่นอน แถมช่วยได้มากด้วย”
เฉินจั๋วไม่ได้อ้อมค้อม ทว่าสีหน้ากลับดูจนใจอยู่บ้าง เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า
“เทคโนโลยีนี้คล้ายกับชุดที่นายส่งมาก่อนหน้านี้ แทบจะเป็นเทคโนโลยีที่ล้ำยุคจนเรียกได้ว่าเป็นนิยายวิทยาศาสตร์สำหรับยุคนี้
แต่ปัญหาก็อยู่ตรงนี้แหละ มันล้ำหน้าเกินไป เกินกว่าที่ขีดความสามารถทางเทคโนโลยีของเราตอนนี้จะจำลองขึ้นมาได้”
ของที่ระบบให้มาดีไหม? แน่นอนว่าดี ดีสุด ๆ
มันเป็นเทคโนโลยีพลิกโฉมอย่างแท้จริง ระดับความก้าวหน้าอาจไม่อาจอธิบายด้วยคำว่า “สิบปีหรือยี่สิบปี” ได้ด้วยซ้ำ แต่ควรวัดกันด้วย “ช่องว่างทางเทคโนโลยี” หรือ “ยุคสมัย” ต่างหาก
ผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องหลายคนซึ่งได้เห็นเทคโนโลยีชุดนี้แทบช็อกจนหายใจไม่ออก!
ตอนพวกเขาศึกษาและวิเคราะห์เทคโนโลยีชุดนั้น ความหวาดหวั่นและสับสนที่แสดงออกมา ราวกับนักวิจัยคอมพิวเตอร์ในยุคเครื่องทัวริงได้เห็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ในปัจจุบันเข้าอย่างกะทันหัน
สิ่งที่ก้าวข้ามจินตนาการและความเข้าใจของพวกเขาแทบทำลายโครงสร้างความคิดอย่างมีเหตุผลที่สั่งสมมานานหลายปี
“ล้ำหน้าไปหลายปีเหมือนคราวก่อนเลยเหรอ?”
หลี่เช่อจุ๊ปาก เขารู้อยู่แล้วว่าสิ่งที่ตัวเองมองเหมือนตำราอ่านไม่รู้เรื่อง แถมฟังยังไงก็ไม่เข้าใจ ต้องเป็นเทคโนโลยีจากดาวเคราะห์ชั้นฟ้าอะไรสักอย่างแน่ ดูยังไงก็ไม่ใช่ของที่โลกตอนนี้จะสร้างขึ้นมาได้
“ประมาณนั้น... ที่จริงเราก็กำลังวิจัยหุ่นยนต์นาโนเหมือนกัน แต่ยังอยู่ในระดับเริ่มต้นมาก”
เฉินจั๋วคิดครู่หนึ่งก่อนยกตัวอย่าง “ช่องว่างระหว่างสองอย่างนี้ก็เหมือนคอมพิวเตอร์ทรานซิสเตอร์รุ่นแรกเทียบกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ตอนนี้ ห่างกันขนาดนั้นเลย”