หอพักมรณะ: เอาชีวิตรอดด้วยการไถโฆษณา

ตอนที่ 59 ขายให้ฉันเถอะ

4 นาที· 1K คำ

คนเราจะมีโชคด้านทรัพย์สินได้ยังไงกัน?

ยู่ยวนตกตะลึงก่อน จากนั้นก็อิจฉา ในหัวถึงขั้นแวบคิดชั่วร้ายอยากแย่งของของอีกฝ่าย

แต่เธอก็กลั้นใจไว้

ไม่ใช่เพราะจิตใจดีหรอกนะ เพียงแค่ถ้าเธอปล้นอุปกรณ์ของจางเฉียงไป ต่อไปชื่อเสียงของเธออาจแย่ลง ชื่อเสียงแย่แล้วใครจะมาร่วมมือกับเธออีก?

จะไปที่ไหนก็ต้องรักษาหน้าตากันหน่อย

ถ้ากลายเป็นพวกที่ใครเห็นก็รุมสาปส่ง

ก็จะกลายเป็นตัวโกงไปสิ

ลองดูอุปกรณ์ของจางเฉียงก่อนว่าคืออะไร ใช้ดีหรือเปล่าค่อยว่ากัน

ภายในไม่กี่วินาที ยู่ยวนครุ่นคิดเรื่องชั่วร้ายในหัวไปหนึ่งยก แล้วก็มองจางเฉียงด้วยสีหน้าใสซื่อไร้พิษภัย "นายลองดูเร็วสิ ใช้ยังไง?"

เห็นยู่ยวนจ้องเขม็งมาที่ตัวเอง จางเฉียงเกาหัวอย่างเขิน ๆ นิดหน่อย แล้วล้วงตราสีทองแดงหม่น ๆ ออกมาจากอกเสื้อ พูดเสียงเบา:

"อุปกรณ์นี้ชื่อว่า [โรงรับจำนำ] ความหมายคร่าว ๆ คือเอาอะไรมาแลกเปลี่ยนในโรงรับจำนำก็ได้ แล้วมันจะแลกเหรียญทองให้เรา"

อะไรก็ได้

ยู่ยวนได้ยินคำนี้ ก็ยื่นกล่องนมที่ดูดจนแบนให้เขา "เอาอันนี้ไปแลกได้ไหม?"

จางเฉียงอึ้งไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป