หอพักมรณะ: เอาชีวิตรอดด้วยการไถโฆษณา

ตอนที่ 141 ฉันอยากให้ยู่ยวนตาย! (ฉบับแก้ไข)

6 นาที· 1.3K คำ

วันต่อมา

เมื่อฟังก์ชันมาม่าโฆษณารีเฟรช ยู่ยวนก็รีบเปิดกล่องสุ่มอีกใบ

โฆษณาจบลงใน 30 วินาที

แสงสีทองวาบขึ้น—

【ยินดีด้วย คุณได้รับ: เชือกกระโดดในวัยเด็ก】

【คำอธิบาย: ผู้ใช้สามารถเริ่มการแข่งขันกระโดดเชือกได้ทุกสถานที่ โดยมีผู้ใช้เป็นศูนย์กลาง ทุกคนและสิ่งวิปริตในรัศมี 50 เมตรจะถูกบังคับให้เข้าร่วม

การแข่งขันแบ่งเป็นฝ่ายมนุษย์และฝ่ายสิ่งวิปริต

ฝ่ายที่กระโดดเชือกสะสมน้อยกว่า จะถูกบังคับให้อยู่กับที่เป็นเวลา 1 นาที】

【หมายเหตุ: หากสิ่งวิปริตแพ้ สิ่งที่เสียไปคือเสบียง หากมนุษย์แพ้ สิ่งที่เสียไปคือชีวิต】

ยังดี

มาม่าโฆษณายังคงเป็นมาม่าโฆษณาคนเดิม

ยู่ยวนเช็ดเหงื่อที่ไม่มีอยู่บนหน้าผาก เมื่อวานนามบัตรบริษัทใบนั้นเกือบทำให้เธอคิดว่าระบบโฆษณาเริ่มเหลวไหลแล้ว

เธอเก็บเชือกกระโดดในวัยเด็กไว้ในกำไลแห่งความโลภ เตรียมซื้อเชือกกระโดดธรรมดามาฝึกใช้ไอเทมชิ้นใหม่

ในเวลานี้

ภายในมิติย่อยของดันเจี้ยนแห่งหนึ่ง

หลิวคุนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองหนีมานานแค่ไหน ไอเทมเอาชีวิตรอดของเขาหมดไปทีละชิ้น

หมอกดำด้านหลังไล่จี้เข้ามาไม่หยุด เขาไม่กล้าหยุด ได้แต่กัดฟันวิ่งสุดชีวิต

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร จู่ ๆ โบสถ์แห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ยอดแหลมของโบสถ์แทบจะจมหายไปในหมอกหนาทึบ ดูเก่าโทรมและผุพัง

หลิวคุนไม่สนอะไรทั้งนั้น พุ่งเข้าไปทันที

กลางโบสถ์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป