ในชั้นที่ใกล้ที่สุด มีเพียงห้องเดียวที่มีเครื่องปั่นไฟเกิดการรีเฟรช
ภายในห้องอัดแน่นไปด้วยผู้รอดชีวิตที่ดวงตาแดงก่ำเพราะเลือด
แกโจมตีข้า ข้าลอบกัดเขา ทุกคนกำลังต่อสู้เป็นเดิมพันสุดท้ายเพื่อโอกาสมีชีวิตคืนนี้
บนพื้นมีศพนอนเกลื่อนกลาดหลายศพที่เพิ่งตายไปไม่นาน แขนขาขาดกระจัดกระจายเห็นได้ทั่ว เครื่องปั่นไฟเก่าๆ หุ้มเหล็กเป็นสนิมเครื่องนั้น ตอนนี้ตัวเครื่องชุ่มโชกไปด้วยเลือดสดๆ เหนียวเหนอะหนะ
ยู่ยวนยืนอยู่หน้าประตู ตะโกนเสียงดัง "ทิ้งแบตเตอรี่ไว้ แล้วข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป"
หนึ่งประโยคนี้ ไม่ได้ก่อแรงข่มขู่แม้แต่น้อย
กลับดึงดูดอำนาจการยิงจากคนที่ต่อสู้กันเป็นตายทั้งหมดให้หันมารวมจุดเดียว
"ของกระจอกมาจากไหน ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง รนหาที่ตาย!"
"เด็กผู้หญิงตัวเล็กขนมดกี้ กล้ามาเล่นบทเสือปล้น? ฟันมันทิ้งก่อน!"
เจ้าของห้องเก๋าเกมหลายคนเปลี่ยนเป้าหมายทันที ถือพร้าที่เปื้อนเลือดและท่อนเหล็กวิ่งมุ่งตรงไปยังหน้าประตูเข้ามา
เมื่อเห็นเช่นนั้น เกาเสี่ยวหลานร่างพุ่งวาบมาขวางตรงหน้ายู่ยวน