ของเหลวสีดำที่หลั่งไหลลงมาอย่างบ้าคลั่ง เกือบจะทำให้คนจมน้ำตาย
ราวกับน้ำป่า พัดยู่ยวนกระเด็นไปไกลอย่างแรง
เธอถูกวัตถุแข็งบางอย่างในของเหลวสีดำกระแทกจนตาพร่า ก่อนจะถูกมือข้างหนึ่งฉวยขึ้นมา
ในจังหวะที่หลุดพ้นจากของเหลวหนืดหนัก สี่ทิศทางก็สว่างวาบขึ้นมา!!
พวกเขาหลุดจากแบ็กรูมส์กลับมายังสำนักงานชั้นบนสุดแล้ว ส่วนร่างบอสวิปริตที่ถูกซ่งอวี้แทงทะลุด้วยอาวุธสามเหลี่ยมสีดำนั้น บัดนี้เหลือเพียงแผ่นหนังเนื้อย้วยยู่ย่นยับเปื้อนเมือก
มนุษย์
ไม่สามารถสังหารวิปริตได้
แผ่นหนังนั้นพลุ่งพล่านด้วยไอดำอีกครั้ง เหมือนจะตั้งท่าคืนชีพ
เวลานี้ หมดเวลาห้านาทีอมตะแล้ว ยู่ยวนหมดแรงโดยสิ้นเชิง แม้แต่จะยกมือยังแทบไม่มีเรี่ยวแรง ไม่รู้ว่ายังมีวิธีไหนจะหยุดบอสวิปริตนี้ได้อีก
แต่ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายถึงขีดสุด
ประตูสำนักงานที่ปิดแน่นถูกกระแทกจากด้านนอก——
พนักงานข้างล่างพุ่งขึ้นมาแล้ว!!
“เห็นข้อความในเน็ตภายในหรือยัง?! สัญญาถือหุ้นของคณะกรรมการหมดผลสมบูรณ์แล้ว!!”
“ไล่ไอ้พวกที่ไม่ยอมทำงาน หาแต่เพิ่ม KPI แล้วฉกฉวยผลงานไปให้หมด!”
“ทลายการแบ่งปันที่ไม่เป็นธรรม บริษัทเป็นของพนักงานทุกคน!”
พนักงานที่กรูเข้าไปในสำนักงานมากขึ้นเรื่อยๆ ส่งเสียงร้องตะโกนแล้วรุมเข้าหา
“ปล่อยฉัน! พวกเราเป็นประธานกรรมการ…”
แผ่นหนังแผดเสียงคำรามและกรีดร้องอย่างอาฆาตขมขื่นเป็นครั้งสุดท้าย
จากนั้น ทั้งแผ่นก็ถูกมือที่เต็มไปด้วยความโกรธนับไม่ถ้วนฉีกกระชากเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย กลายเป็นควันดำสายหนึ่งเล็ดลอดตามร่องท่อระบายน้ำของห้องน้ำสำนักงานหายไป
“คณะกรรมการ… ถูกพวกเราไล่ออกไปหมดแล้ว?!!”
เพียงชั่วอึดใจของความเงียบงัน ทั้งตึกก็ระเบิดเสียงเฮร่าด้วยความยินดีจนแทบจะพังหลังคา!
กลุ่มพนักงานที่ถูกกดขี่มานานตื่นเต้นดีใจถึงขีดสุด ส่งเสียงร้องแล้วกรูเข้าห้อมล้อม ยู่ยวนที่ยังตั้งตัวไม่ทันก็ถูกยกขึ้นสูง เหวี่ยงขึ้นไปกลางอากาศครั้งแล้วครั้งเล่าเหมือนขว้างปาฮีโร่!