ในห้องของซ่งอวี้
โซฟาตัวกว้าง โต๊ะทำงานหรูหรา พรมหนานุ่มย่ำแล้วไร้เสียง...
ตกแต่งดีกว่าที่หยวนหยวนเห็นครั้งก่อนอีก
หยวนหยวนนั่งกอดน้ำอัดลมรสส้มยี่ห้อต้าเหยาที่ซ่งอวี้ซื้อให้ด้วยเหรียญทอง จิบจากหลอดช้า ๆ พลางสำรวจห้องของเขา
"ห้องนายอัปเกรดถึงขั้นไหนแล้ว?"
ซ่งอวี้ซึ่งนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานพลิกเอกสารด้วยนิ้วเรียวยาว ไม่มีทีท่าจะเปิดปาก
เจียงเหอที่อยู่ข้าง ๆ รู้งานอย่างยิ่ง รีบตอบแทน: "อพาร์ตเมนต์ของบอสเลเวล 11 แล้วครับ สูงสุดในชั้นเรานี้"
หยวนหยวนคำนวณในใจเงียบ ๆ ระดับนี้ถือว่าสูงสุดในตึก 188 เช่นกัน
สู้ไม่ได้
น่าชังนัก!
"เลิกถามเรื่องไร้สาระ เธอมาที่นี่ทำไม?"
ในที่สุดซ่งอวี้ก็วางเอกสารที่ใช้นิ้วมือเซ็นด้วยปากกาหมึกซึม ถามเข้าประเด็น
เขารู้จักหยวนหยวนดีเกินไป ถ้าไม่มีเรื่องราวอันใด นางไม่มีทางอุตส่าห์มาหาเขาถึงที่ ซ้ำยังคาดการณ์ล่วงหน้า: "ห้ามโกหก พูดความจริง"
"อะ-อันนี้..."
หยวนหยวนได้ยินแล้วก็ชั่งใจในหัว ถ้าบอกว่ามาล้างแค้นเจียงหน่วนหน่วน เขาจะช่วยไหม?
ให้ตายสิ
เจียงหน่วนหน่วนก็อยู่ฝ่ายเดียวกับเขานี่นา
หยวนหยวนไม่หลงตัวเองถึงขั้นคิดว่าซ่งอวี้จะช่วยนางจัดการกับเจียงหน่วนหน่วน