“ใช่”
ยู่ยวนแค่ถามไปอย่างนั้นด้วยความอยากลองดู
ไม่คิดเลยว่านักบวชจะตอบจริง ๆ
เธอเห็นเขายืนอยู่หน้าภาพจิตรกรรมฝาผนังภาพแรก มือทั้งสองประสานกันไว้ตรงบ่า แล้วก้มหน้าสวดภาวนาเสียงเบา
จากนั้นจึงค่อย ๆ เอ่ยขึ้น
“ตำนานเล่าว่า ในยุคแรกเริ่มของจักรวาลยังไม่มีเทพเจ้า
จนกระทั่งมีเมล็ดพันธุ์เมล็ดหนึ่งให้กำเนิดพระมารดาและพระบิดาผู้เปี่ยมเมตตา”
ยู่ยวนมองไปตามสายตาของเขา
บนภาพแรกมีไข่สีทองขนาดมหึมาลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ภาพถัดมาเปลือกไข่แตกออก ชายหญิงคู่หนึ่งเดินออกมาจากข้างใน
เทพเจ้าเป็นฝาแฝดที่เกิดจากไข่เหรอ?
“ต่อมา พระมารดากับพระบิดาผู้เปี่ยมเมตตาได้รวมเป็นหนึ่ง และให้กำเนิดเทพบุตรผู้ยิ่งใหญ่ 20 องค์ แต่ละองค์ปกครองอำนาจเทพคนละด้าน และมีพลังเทพแทบไร้ขีดจำกัด”
นักบวชเดินไปยังภาพจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่อีกภาพ
ในภาพนั้นมีดอกไม้ปกคลุมถนนจนมิด
เทพบุตรทั้ง 20 องค์ยืนอยู่บนรถดอกไม้สุดหรู แต่ละองค์อยู่ในท่วงท่าต่างกัน มองลงมายังสรรพชีวิตเบื้องล่าง
พวกเขาโปรยแสงสว่างลงมาอย่างไม่ขาดสาย
ใต้รถดอกไม้มีสาวกนับไม่ถ้วนคุกเข่าหมอบอยู่ สีหน้าเคลิบเคลิ้มราวกับกำลังแสวงบุญ
ภาพทั้งภาพอวลด้วยความศักดิ์สิทธิ์ที่แทบจะคลุ้มคลั่ง
แต่ยู่ยวนกลับยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกขัดตา
บทเพลงที่ได้ยินจากโบสถ์เมื่อวานลอยขึ้นมาในหัวโดยไม่รู้ตัว
เธออดถามไม่ได้ “แล้วหลังจากนั้นล่ะ?”
รอยยิ้มบนใบหน้านักบวชค่อย ๆ เลือนหาย น้ำเสียงก็ต่ำลง “ยุครุ่งเรืองเช่นนั้นดำเนินอยู่เพียง 364 วันเท่านั้น
หลังจากนั้น เหล่าเทพบุตรก็พบด้วยความหวาดผวาว่า... เลือดเนื้อของพวกเขาเชื่อมถึงกัน เส้นประสาทรับรู้ร่วมกัน รากพันเกี่ยวกันยุ่งเหยิง