ยู่ยวนเปิดประตูแง้มไว้เล็กน้อย โผล่หัวออกมา
นางมองตามสายตาของเขาขึ้นไปอย่างสงสัย เหนือประตูอพาร์ตเมนต์สุดเท่ของตนเอง มีลวดลายสีดำประหลาดปรากฏขึ้นอย่างน่าขนลุก
เส้นสายบิดเบี้ยวซับซ้อน เมื่อมองจากระยะไกล คล้ายลูกตาที่เบิกโพลงด้วยความเคียดแค้น
นางลองขยับไปทางซ้าย แล้วขยับไปทางขวา ไม่ว่านางจะยืนอยู่ทิศใด ก็รู้สึกเหมือนถูก "ดวงตา" จ้องมองตลอดเวลา
ให้ความรู้สึก... หลอนสุด ๆ
นางไตร่ตรองอย่างจริงจัง
ด้วยความรอบคอบยึดหลักปลอดภัยไว้ก่อน จึงวิ่งกลับเข้าห้อง คว้าไม้ต้อนหมูที่เพิ่งโยนทิ้งไว้ข้างกำแพงขึ้นมาอีกครั้ง ลองใช้ปลายไม้แตะลวดลายนั้นดู
ทันทีที่ไม้ต้อนหมูสัมผัสลวดลาย เรื่องไม่คาดฝันก็บังเกิด——
ลวดลายนั้นกลายเป็นไอสีดำข้นราวกับหมึก พันเกลียวขึ้นมาตามด้ามไม้
ยู่ยวนไม่มีแม้แต่เวลาจะทิ้งไม้ ไอสีดำนั้นก็พุ่งเข้าสู่ฝ่ามือขวาของนางอย่างแรง
"โอ๊ย เจ็บ ๆ!"
นางรีบวิ่งกลับเข้าห้อง เอามือล้างใต้น้ำก๊อก เปิดน้ำแรงสุด ขัดถูอย่างบ้าคลั่ง
จนกระทั่งความรู้สึกแสบร้อนจางหายไป
บนฝ่ามือกลับปรากฏลวดลายดวงตาสีดำประหลาด
[ถูกโจมตี: ความแค้นของวิปริต]
[คำอธิบาย: ยู่ยวนใจคอเหี้ยมโหด ไม่รักษากฎการต่อสู้ ในสำเนาอพาร์ตเมนต์ตึก 13 ได้กระทำการอันชั่วช้าสามานย์และโหดร้ายทารุณต่อวิปริต! ปลุกความแค้นของวิปริตเต็มร้อย ถูกวิปริตจำเพาะทำเครื่องหมายข้ามพื้นที่]
[ข้อความจากวิปริต: แค้นที่ถูกต้อนหมู จะต้องกลับมาทวงคืนแน่!]
ใคร?
จะทำอะไร?
เบื้องหน้าของนางปรากฏตัวอักษรสีแดงเลือดสามบรรทัด สมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ