คนเราจะมีโชคด้านทรัพย์สินได้ยังไงกัน?
ยู่ยวนตกตะลึงก่อน จากนั้นก็อิจฉา ในหัวถึงขั้นแวบคิดชั่วร้ายอยากแย่งของของอีกฝ่าย
แต่เธอก็กลั้นใจไว้
ไม่ใช่เพราะจิตใจดีหรอกนะ เพียงแค่ถ้าเธอปล้นอุปกรณ์ของจางเฉียงไป ต่อไปชื่อเสียงของเธออาจแย่ลง ชื่อเสียงแย่แล้วใครจะมาร่วมมือกับเธออีก?
จะไปที่ไหนก็ต้องรักษาหน้าตากันหน่อย
ถ้ากลายเป็นพวกที่ใครเห็นก็รุมสาปส่ง
ก็จะกลายเป็นตัวโกงไปสิ
ลองดูอุปกรณ์ของจางเฉียงก่อนว่าคืออะไร ใช้ดีหรือเปล่าค่อยว่ากัน
ภายในไม่กี่วินาที ยู่ยวนครุ่นคิดเรื่องชั่วร้ายในหัวไปหนึ่งยก แล้วก็มองจางเฉียงด้วยสีหน้าใสซื่อไร้พิษภัย "นายลองดูเร็วสิ ใช้ยังไง?"
เห็นยู่ยวนจ้องเขม็งมาที่ตัวเอง จางเฉียงเกาหัวอย่างเขิน ๆ นิดหน่อย แล้วล้วงตราสีทองแดงหม่น ๆ ออกมาจากอกเสื้อ พูดเสียงเบา:
"อุปกรณ์นี้ชื่อว่า [โรงรับจำนำ] ความหมายคร่าว ๆ คือเอาอะไรมาแลกเปลี่ยนในโรงรับจำนำก็ได้ แล้วมันจะแลกเหรียญทองให้เรา"
อะไรก็ได้
ยู่ยวนได้ยินคำนี้ ก็ยื่นกล่องนมที่ดูดจนแบนให้เขา "เอาอันนี้ไปแลกได้ไหม?"
จางเฉียงอึ้งไป
