ยู่ยวนค่อย ๆ ยัดลูกแก้วสีน้ำเงินเม็ดเล็กนี้กลับเข้าไปในหมอน ก่อนผลักประตูออกไปคืนอุปกรณ์
บนทางเดิน เธอส่งตราโรงรับจำนำให้จางเฉียงที่เดินสวนมา พลางแอบสอดส่องสถานการณ์รอบตัวอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ
มีคนจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ที่พบว่าแบตเตอรี่จะสุ่มเกิดในห้องว่างที่ถูกพังประตูเมื่อคืนนี้ ทุกคนบนทางเดินมีใบหน้าไร้อารมณ์ ท่าทางระแวดระวัง ล้วนต้องการหาแบตเตอรี่
แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้แบตเตอรี่มาอย่างราบรื่น
คนที่ซื้อไม่ไหวก็มาก
คนที่ฉกชิงกลางทางก็มากกว่า
ยู่ยวนเลียริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว เพราะเธอคิดแผนร้ายขึ้นมาได้ "เฉียงจื่อ นายว่าเรามีโอกาสปล้นใครสักคนไหม"
"ฟู่——!!"
ฟังคำพูดของยู่ยวนจบ จางเฉียงถึงกับสูดลมหายใจเฮือกใหญ่
สำเนานี้มีเสือซ่อนมังกรแฝงมากมาย มีใครบ้างที่ไม่ใช่คนโหด อย่าให้คนอื่นมาปล้นพวกเราก็บุญหนักหนาแล้ว แต่หัวหน้ายู่ยังกล้าคิดชั่วจะไปปล้นคนอื่นอีก
จางเฉียงปาดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก เกลี้ยกล่อมเธอ "ตอนนี้เรายังอ่อนแอ กำลังน้อย ถ้าไปยั่วโทสะคนหมู่มาก เสี่ยงถูกพวกเขารุมล้อมเล่นงานเอาได้นะ"