วันที่ยี่สิบสี่เดือนสิบสอง วันปัดกวาดขัดถู
ในตำหนักคุนหนิง ฮองเฮานั่งอยู่หน้าโต๊ะในห้องอบอุ่น มือถือพู่กันขนกระต่ายเส้นเล็ก ลงหมึกสุดท้ายบนบัญชีรายชื่อ
หมึกยังไม่แห้ง นางเป่าลมเบา ๆ แล้วไล่อ่านตั้งแต่ต้นจนจบอีกครั้ง
หนิงฉางไจ้เลื่อนเป็นกุ้ยเหริน ฉือผินเลื่อนเป็นกุ้ยผิน เหมียว กุ้ยผินเลื่อนเป็นเต๋อเฟย กุ้ยเหรินเย่เลื่อนเป็นหรงหัว
โหรวกุ้ยผินและเฉียนฉางไจ้ไม่อยู่ในบัญชีเลื่อนตำแหน่ง
การเลื่อนตำแหน่งทั้งวังเป็นโอกาสดีที่จะดึงดูดใจผู้คน แต่ก็ไม่ควรดึงดูดใจมากเกินไปในคราวเดียว
โหรวกุ้ยผินเป็นกุ้ยผินแล้ว หากเลื่อนอีกก็จะเป็นตำแหน่งเฟย และตำแหน่งเฟยไม่ใช่สิ่งที่ให้กันง่าย ๆ
ส่วนเฉียนฉางไจ้ วิ่งไปตำหนักฉางชุนทุกวัน ประจบเสิ่นจืออี้อย่างเห็นได้ชัด ฮองเฮานึกแล้วก็ไม่สบายพระทัย
ส่วนอีกสี่คนที่เข้าวังพร้อมเสิ่นจืออี้ ตำแหน่งตาอิ้งเล็ก ๆ นั้น นางยังต้องดูอีกสักพัก จึงจะรู้ว่าใครใช้ได้
ดังนั้นการเลื่อนตำแหน่งครั้งนี้ จึงไม่เลื่อนให้
ฮองเฮานำบัญชีรายชื่อพับเก็บใส่ในแขนเสื้อ แล้วลุกขึ้นเดินออกไป
"ซู่เจี้ยน ไปตำหนักหย่างซิน"
ในตำหนักหย่างซิน หลี่เสวียนตู้กำลังเอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงยาว
หลังจากลงพระอาทิตย์อักษรแล้วก็หาเวลาเงียบสงบได้ยาก เขาเปลี่ยนเป็นชุดคลุมยาวคอเสื้อไขว้สีขาวนวล ผมรวบด้วยปิ่นหยกเพียงอันเดียว ดูอ่อนเยาว์กว่าปกติหลายปี
"ฝ่าบาททรงมีอารมณ์ดีจริง ๆ" ฮองเฮาน้อมกายเข้าไปถวายความเคารพพร้อมรอยยิ้ม
หลี่เสวียนตู้วางหนังสือลง มองนาง "ลุกขึ้นเถิด บัญชีรายชื่อเรียบร้อยแล้วหรือ?"
"เรียบร้อยแล้วเพคะ" ฮองเฮาหยิบบัญชีจากแขนเสื้อ ส่งให้ด้วยสองมือ "ฝ่าบาททอดพระเนตรได้เพคะ"