"คุณซีน้อย ผลสอบข้อสอบจำลองหนึ่งเป็นยังไงบ้าง"
เมื่อได้ยินคำถามจากพ่อ หนิงซีก็ปรายตาสุกใส ลักยิ้มน้อย ๆ ผุดขึ้นบนแก้ม จงใจยั่วให้ลุ้น
"ผลสอบข้อสอบจำลองหนึ่งน่ะ… ลองทายดูสิ"
หลานซีที่แอบกังวลอยู่บ้าง เมื่อเห็นปฏิกิริยาของลูกสาว รอยยิ้มอ่อนโยนก็ผุดขึ้นบนใบหน้า
ลูกสาวของเธอ เธอรู้ดี!
"จะไปทายถูกได้ยังไง"
หนิงเซี่ยงเทียนใจเต้นตึกตัก เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา แต่ก็ไม่แสดงออกทางสีหน้า ยังยิ้มพูดว่า "อย่ายั่วให้ลุ้นเลย สอบครั้งนี้เทียบกับครั้งก่อนก้าวหน้าขึ้นบ้างไหม"
"ก้าวหน้าค่ะ!"
หนิงซีพยักหน้า แก้มระเรื่อด้วยรอยยิ้มหวาน อารมณ์ดี๊ดี "สอบครั้งนี้คะแนนของหนูดีขึ้นมากเลยนะ"
"ดีขึ้นแค่ไหน"
"ครั้งนี้หนูได้ 739 คะแนน เป็นที่สองของทั้งเมือง"
"…"
สีหน้าหนิงเซี่ยงเทียนเครียดลง คิ้วขมวดแน่น
739 คะแนน?
ที่สองของเมือง?
นี่มัน…
"ยินดีกับลูกสาวสุดที่รักของแม่ด้วย"
หลานซียิ้มสดใส ยื่นมือไปหยิกแก้มลูกทั้งสองข้าง บีบ ๆ คลึง ๆ อย่างเอ็นดู ยังไม่ลืมชม "ซีน้อย แก้มหนูนี่นุ่มนิ่มมือมากเลย"
"โอ๊ย!"
หนิงซีรีบถอยหลังหลบ ถึงได้รอดจากอุ้งมือปีศาจของแม่ได้ บ่นอุบอิบเบา ๆ "จับแก้มไม่ได้นะ"
ไม่รู้ทำไม เธอถึงนึกถึงเย่ฝานขึ้นมา เจ้าบ้านั่นก็ชอบหยิกแก้มเธอเหมือนกัน…
หลานซีก็ไม่ได้สนใจอะไร สายตาจับอยู่ที่สามี กระแอมเบา ๆ เตือนอย่างแนบเนียนว่า "จำคำที่ตัวเองพูดเมื่อกี้ไว้ด้วย ต่อไปอย่าได้ทำอะไรแปลก ๆ อีก"
