ออกจากห้องเรียนมา หยางถิงไม่ได้พูดอะไร พาเย่ฝานมายังห้องทำงานของอธิการบดี
“มาแล้ว นั่งสิ”
ทันทีที่เห็นเย่ฝาน จานชงซานก็แสดงสีหน้ากระตือรือร้นออกมา
จนหยางถิงมองแล้วรู้สึกตกใจในใจ นี่ใช่ผู้อำนวยการที่ดูเย็นชาคนนั้นหรือเปล่า?
เย่ฝานยืนอย่างสงบนิ่งอยู่ข้างกายหยางถิง ไม่ได้มีทีท่าว่าจะนั่ง พลางเอ่ยปากถามว่า “ผู้อำนวยการ มีธุระอะไรกับผมหรือ?”
“ใช่”
เมื่อเห็นดังนั้น จานชงซานจึงพูดตรงประเด็นว่า “เรื่องห้องเรียนติวเข้มเข้ามหาวิทยาลัยชิงต้า เธอรู้แล้วใช่ไหม?”
“รู้แล้ว”
เย่ฝานพยักหน้า เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าจานชงซานต้องการจะสื่ออะไร ในแววตามีความสงสัยเล็กน้อย แต่ก็ยังตอบตามความจริงว่า “อาจารย์หยางแจ้งพวกเราเมื่อวานแล้วครับ”
“ที่เรียกเธอมาวันนี้ ส่วนใหญ่ก็อยากจะบอกว่า การสอบกลางภาคครั้งนี้เธอไม่ต้องสอบแล้ว สามารถเข้าห้องเรียนติวเข้มมหาวิทยาลัยชิงต้าได้โดยตรง”
ที่ตัดสินใจเช่นนี้ จานชงซานมีเหตุผลของตัวเอง
จากผลสอบวัดระดับและผลสอบครั้งก่อนของห้องสอง ก็ยืนยันระดับของอเย่ฝานได้แล้ว
ตัวเต็งจอหงวน !!!
ไม่ได้โม้หรือยกยอเกินจริง แค่ขอให้เย่ฝานรักษามาตรฐานตอนนี้เอาไว้ได้ ตำแหน่งจอหงวนก็ราวกับยื่นมือไปหยิบก็ถึง
นักเรียนที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ ย่อมไม่ควรเปิดเผยเร็วเกินไป
หากในการสอบกลางภาคอเย่ฝานสอบได้ดีเด่นเกินไป ก็มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะหลุดไปถึงหูของตาแก่คนนั้นจากโรงเรียนมัธยมอวี้ชิง
เพราะว่ามีนักเรียนของเจิ้นหัวเยอะมากขนาดนี้ ปิดข่าวยังไงก็ปิดไม่อยู่แน่
ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกสามเดือนกว่าจะถึงสอบแข่งขัน ถ้าหากตาแก่คนนั้นคิดไม่ดีขึ้นมา จะไปร้องไห้ที่ไหนก็สายไปแล้ว
สถานการณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นจริงมาก่อน
เพราะเคยมีบทเรียนมาก่อนแล้ว ข้อผิดพลาดนี้จึงเกิดขึ้นซ้ำอีกเด็ดขาด!