ข้อสอบภาษาไทย 23 นาที
รวมเรียงความด้วย...
จานชงซานและหยางถิงมองอเย่ฝานที่เริ่มทำข้อสอบคณิตศาสตร์ แล้วสบตากันเงียบๆ
ในดวงตาทั้งคู่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
ทำไมถึงได้เร็วขนาดนี้?
ข้อสอบภาษาไทย 23 นาที...
บ้าเอ๊ย!!!
จานชงซานส่งสายตาให้หยางถิง หยางถิงเข้าใจในทันที หยิบข้อสอบภาษาไทยที่เย่ฝานทำเสร็จแล้วออกจากห้องทำงาน มุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของอาจารย์หลี่เหวินชิง
"ก๊อกๆ—"
"เข้ามา"
หยางถิงผลักประตูเข้าไป
หลี่เหวินชิงเห็นว่าเป็นหยางถิง ก็ลุกขึ้นยิ้มแล้วกล่าว "อาจารย์หยาง มีธุระอะไรหรือ?"
"ใช่"
หยางถิงวางข้อสอบในมือลงตรงหน้าหลี่เหวินชิง กล่าวอย่างตรงไปตรงมา "อาจารย์หลี่ รบกวนช่วยตรวจข้อสอบนี้หน่อย"
"ไม่มีปัญหา"
หลี่เหวินชิงไม่ถามอะไรเลย นั่งลงแล้วเริ่มตรวจ
ตอนแรกๆ ก็ยังดี แต่ยิ่งตรวจไปจนถึงช่วงหลัง ดวงตาของเขาก็ยิ่งฉายแววประหลาดใจชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งอ่านเรียงความจบ ใบหน้าเหลือเพียงความตื่นตะลึง และก็ยังคงตื่นตะลึงอยู่เช่นนั้น
"ยอดเยี่ยมมาก!"
หลี่เหวินชิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เสียงเต็มไปด้วยความร้อนรน "อาจารย์หยาง พอบอกได้ไหม ข้อสอบนี้ใครทำ?"
"เย่ฝาน"
"ว่ายังไงล่ะ ว่ายังไงล่ะ!"
เห็นปฏิกิริยาของหลี่เหวินชิง หยางถิงก็อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ "อาจารย์หลี่ คะแนนเป็นยังไงบ้าง?"
"เต็ม!"
หลี่เหวินชิงมองข้อสอบด้วยความทึ่ง "เต็มแบบไม่มีข้อกังขา โดยเฉพาะเรียงความ เขียนได้ดีมาก!"
หยางถิง: ...
แม้ในใจจะนึกคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว แต่พอได้ยินคำว่า 'เต็ม' ก็ยังอดตกใจไม่ได้