"เป็นไปได้ยังไงกัน?!"
เย่เสียนมองลูกชายด้วยความสงสัย ในดวงตาบริสุทธิ์ของหนิงซี เธอสัมผัสได้ถึงความจริงใจเท่านั้น
หรือว่า...
สิ่งที่เด็กสาวคนนี้พูดจะเป็นความจริงทั้งหมด?
แต่พอคิดดูดี ๆ มันก็เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
ผลการเรียนของลูกชายย่ำแย่แค่ไหน เธอผู้เป็นแม่ย่อมรู้ดีกว่าใคร
ก่อนมานครหลวง ลูกชายยังรั้งท้ายห้องที่โรงเรียนหลินไห่อยู่เลย มาอยู่นครหลวงได้แค่เดือนกว่า ต่อให้พัฒนาขึ้น ก็ไม่มีทางสอบได้ที่หนึ่งของชั้นปีที่เจิ้นหัวซึ่งเต็มไปด้วยอัจฉริยะ
นี่มันไม่เป็นวิทยาศาสตร์!!!
"แม่ครับ คุณซีน้อยพูดความจริงทั้งหมด"
เย่ฝานกังวลว่าแม่จะเผยความลับของเขา ซึ่งอาจทำให้เขาอธิบายลำบาก เพราะการเปลี่ยนแปลงของเขามันไม่ใช่แค่พัฒนาขึ้น เรียกว่าเป็นคนละคนก็ยังได้
ความคิดของเขาหมุนอย่างรวดเร็ว แต่งเรื่องฉับพลันว่า "ผลการเรียนของลูกชายคุณดีอยู่แล้วครับ เพียงแต่ตอนอยู่หลินไห่ ผมไม่อยากเด่นเกินไป แม่ก็รู้ว่าผมไม่ชอบเป็นจุดสนใจ เลยตั้งใจทำข้อสอบออกมาแย่"
ด้วยความจำเป็น เขาจึงเลือกโกหกด้วยความหวังดี
เมื่อได้ฟังดังนั้น สีหน้าของเย่เสียนก็แปลกไปเล็กน้อย
ลูกชายไม่ชอบเป็นจุดสนใจก็จริง เธอก็รู้ แต่การตั้งใจทำข้อสอบไม่ดี ยังทำให้เธอฉงนอยู่บ้าง
"แล้วทำไมต้องทำแบบนั้น?"
"เพราะผมอยากย้ายโรงเรียนครับ"
เย่ฝานในขณะที่โกหก ก็คาดการณ์สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปไว้แล้ว และเตรียมคำตอบไว้พร้อมแล้ว นี่คือความสามารถอันยอดเยี่ยมของสติปัญญาระดับสาม
เขาไม่ให้โอกาสแม่ได้ถามต่อ รีบอธิบายว่า "ถ้าผลการเรียนของผมดีเยี่ยม ผู้อำนวยการกับครูต้องไม่ยอมรับเรื่องขอย้ายโรงเรียนแน่"