“หนิงซี เธอขึ้นมาแก้โจทย์หน่อย”
ของแบบนี้ นึกไม่ถึงก็เจอเข้าจนได้!
หนิงซีลุกขึ้น สีหน้าแวบผ่านความเปลี่ยนแปลงซึ่งยากจะพบเห็น
ดวงตาคู่สวยจับจ้องโจทย์ฟิสิกส์บนกระดาน ในใจได้แต่จนใจ
ข้อนี้ เธอทำไม่เป็น...
เวลานี้ สายตาของทุกคนในห้องเรียนล้วนจดจ่อมาที่หนิงซี
หนิงซีกะพริบตาปริบ ๆ แม้ในใจจะร้อนรน แต่กลับไม่แสดงออกมาแม้แต่น้อย
“อาจารย์คะ หนูทำไม่เป็น”
“...”
สมัยนี้ แค่ทำไม่เป็นก็ตอบได้อย่างมั่นใจขนาดนี้แล้วหรือ?
ถ้าเป็นพวกเขา ไม่มีทางกล้าพูดแบบนี้เด็ดขาด...
เพราะจะถูกฉีเหวินเจวี๋ยด่าตายแน่~
มุมปากของฉีเหวินเจวี๋ยกระตุกวูบหนึ่ง กำลังจะเอ่ยปาก ก็ถูกเสียงหนึ่งขัดขึ้นมา
“อาจารย์ครับ ผมอยากลองดู”
ชั่วขณะนั้น เย่ฝานยกมือขึ้นช้า ๆ พลางลุกขึ้นยืน มุมปากระบายรอยยิ้มบาง ๆ
เมื่อได้ยินเสียงจากด้านหลัง หนิงซีหันไปมองอเย่ฝานแวบหนึ่ง ในใจไม่เข้าใจอย่างยิ่ง
เขากำลังทำอะไร?
จะช่วยแก้ลำบากให้เธอหรือ??
แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านหน้าต่างกระทบร่างของอเย่ฝาน เปล่งประกายวิบวับวาววาม ตัดกับใบหน้าอันหล่อเหลาคมคายของเด็กหนุ่ม
ชั่วอึดใจนั้น เด็กสาวถึงกับตกอยู่ในภวังค์
เล่าขานกันว่า สตรีผู้เลอโฉม บุรุษย่อมหมายปอง
ทว่า ภายในใจของหญิงสาวทุกคน ล้วนมีเจ้าชายขี่ม้าขาวประทับอยู่
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เย่ฝานตรงตามรสนิยมของสาว ๆ แทบทุกคน รวมถึงหนิงซีด้วย
ณ ขณะนี้ ในสายตาที่เธอมองอเย่ฝาน ปรากฏประกายแตกต่างเล็กน้อยขึ้นมา
เมล็ดพันธุ์
แม้ยังต้องอาศัยการทะนุถนอมและรดน้ำพรวนดิน แต่ได้ถูกเพาะลงลึกเสียแล้ว