เอิ่มมม……
ชั่วขณะนั้น นอกจากอเย่ฝานแล้ว เด็กหนุ่มทั้งหมดในห้องเรียนต่างพากันด่าทออยู่ในใจ
จะเอาหน้าด้วยไหม?
คำว่าแนะนำอะไรนั่น มันก็แค่ข้ออ้าง!
ต่างเป็นเด็กหนุ่มเหมือนกัน พวกเขาจะไม่รู้ถึงเล่ห์เหลี่ยมของถังเจิงซวี่ได้อย่างไร
หน้าตาก็เหมือนเพิ่งผ่านอุบัติเหตุรถชนมา เอาแรงใจนี้มาจากไหนกัน?
เชี่ย! ต้นไม้ชนิดหนึ่ง
หนิงซีชะงักฝีเท้าเล็กน้อย เหลือบมองถังเจิงซวี่ที่ยิ้มร่าด้วยความกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
เย่ฝานวางหนังสือลงบนโต๊ะแถวสุดท้ายของห้องเรียน แล้วเดินไปข้างกายหนิงซีอย่างไม่รีบร้อน กวาดตามองถังเจิงซวี่แล้วเอ่ยเรียบๆ ว่า "ขอโทษด้วยนะ หนิงซีถูกฉันจองไว้แล้ว"
"……"
หนิงซีถลึงตาใส่เย่ฝาน ใจหนึ่งก็อดขวยเขินไม่ได้
จองอะไรกัน?
เธอไม่ใช่สิ่งของนะ...
แต่เมื่อเห็นว่าเย่ฝานกำลังช่วยเธอแก้สถานการณ์ เธอจึงได้แต่ทำเป็นไม่ได้ยิน
"แกเป็นใคร?"
ถังเจิงซวี่ขมวดคิ้ว สีหน้าบึ้งตึง
เมื่อครู่ท่าทางของหนิงซีมีแววว่าจะตอบตกลงอย่างเห็นได้ชัด เจ้านี่จู่ๆ ก็กระโดดออกมา ตั้งใจขัดจังหวะชัดๆ
"ฉันเหรอ?"
เย่ฝานชี้ที่ตัวเอง ยกมุมปากขึ้นน้อยๆ "แนะนำตัวนะ ผมชื่อเย่ฝาน เป็นเพื่อนร่วมโต๊ะของหนิงซี"
"……"
"……"
ได้ยินคำนี้ เด็กหนุ่มทุกคนมุมปากกระตุกสองที
ได้เลย!
คนนี้โหดกว่า!
ประกาศตัวเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะตรงๆ เลย...
เล่นกันแบบนี้ก็ได้เหรอ?!