ก้าวเข้าสู่ถนนโบราณหัวซิง
ถนนปูด้วยแผ่นหินเขียว ประกอบกับสิ่งก่อสร้างเก่าแก่ ผสานด้วยเทคนิคการบูรณะสมัยใหม่ ทำให้ทั้งเส้นทางราวกับหลอมรวมสถาปัตยกรรมยุคโบราณและสมัยใหม่เข้าด้วยกัน มีความงามที่ส่งเสริมกันอย่างลงตัว
ร้านค้าที่นี่ไม่ใหญ่โตนัก หน้าประตูด้านบนแขวนแผ่นไม้แกะสลัก ให้ความรู้สึกสวยงามเรียบง่าย
หนิงซีดึงแขนเสื้อของอเย่ฝาน พลางเดินไปด้วยแนะนำไปด้วยว่า "ที่นี่เด็กผู้หญิงมาเดินกันเยอะนะคะ ด้านซ้ายเป็นร้านจำพวกของน่ารัก ๆ ขายพวกเครื่องประดับเล็กสำหรับผู้หญิง ส่วนร้านด้านขวาก็จะปะปนกันไป มีทั้งร้านขายเสื้อผ้า แล้วก็ของกินด้วย"
ดวงตาเธอเป็นประกาย เสียงอ่อนหวานกล่าวว่า "เราเดินเล่นสักพักก่อนนะ ถ้าไม่ชอบที่นี่ ฉันจะพาไปดูที่อื่นอีก"
"ไม่ต้อง ที่นี่ก็ดีมากแล้ว"
เย่ฝานหยุดฝีเท้า ยกมือขึ้นแตะเบา ๆ ที่หน้าผากเนียนบริสุทธิ์ไร้ที่ติของหนิงซีทีหนึ่ง "สำหรับฉัน ไปเดินเล่นที่ไหนก็เหมือนกันหมด ขอแค่มีเธอก็พอ"
"มี...มีคนอยู่นะ เธอ…ระวังหน่อยสิ"
หนิงซีหลุบตา ก้มศีรษะน้อยลง
วันเสาร์ผู้คนเยอะอยู่แล้ว ภายในถนนโบราณคนเดินขวักไขว่ อย่างที่หนิงซีบอก คนส่วนใหญ่ที่มาที่นี่เป็นเด็กผู้หญิง แน่นอนว่าคู่รักก็ไม่น้อย
แต่เพราะภาพลักษณ์ของทั้งคู่โดดเด่นเกินใคร พอเข้ามาก็ดึงดูดความสนใจจากหลาย ๆ คนในทันใด
ไม่ไกลออกไปนัก มีคู่รักวัยหนุ่มสาวคู่หนึ่ง เมื่อเห็นท่าทีของอเย่ฝานเมื่อครู่นี้ ในดวงตาของหญิงสาวก็ฉายแววอิจฉา แล้วก็เงยหน้ามองแฟนข้างกาย บ่นเบา ๆ ว่า "ดูแฟนของคนอื่นสิ แล้วดูตัวเองบ้าง ไม่อนุกรมเลยสักนิด!"